Barwy Ogrodu

Śnieżnie i mokro

2012-01-22T07:25:00.000-08:00

Zima.

Gdy wracamy do domu wieczorem, jedziemy w śnieżycy, śnieg sypie w okna prawie poziomo. Za Warszawą ulice są już mniej odśnieżone, drzewa malowniczo obsypane białym puchem. Samochód trochę bardziej tańczy na ulicy niż w mieście, chodników prawie nie widać.

Nasz ogród jest jeszcze bardziej magiczny.

W przedogródku mam dwa płaczące świerki: odm. Pendula i Inversa, które otulone śniegiem są jeszcze bardziej wiotkie niż w lecie.

Na liściach ognika i rododendronów leżą białe poduszki.

Z boku ogrodu, gałązki dereni rysują się na śniegu jak grafiki.

Rano zamiast magicznych obrazków jest plucha i kapie z dachu. A zza okna czuję przenikliwe spojrzenie, które mówi: wpuść szybko, bo łapki zmokły...

Zima.

Odrobina zimowego koloru

2012-01-20T03:17:00.001-08:00

Zima jest chwilami śnieżno-biała, chwilami szaro-odwilżowa.

Ogród trwa w uśpieniu, w zasadzie monochromatycznie. Między szarymi gałązkami błyskają kolorowe przybrane w śniegowe kapturki owocki

kaliny

rajskiej jabłonki

ognika.

Ciekawe kto je zje?

Zimowe hortensje

2012-01-15T01:43:00.001-08:00

O hortensjach pisałam już kilka razy. W ciągu sezonu zdobią mój ogród najpierw żywą zielenią liści, potem przebarwiającymi się białymi kwiatostanami. Nie przycinam kwiatostanów jesienią. Przykryte pierzynką pierwszego śniegu ciagle są dekoracyjne.

Może nawet w zimie bardziej widać różnice w kształcie kwiatostanów,

a ażurowe płatki są jeszcze bardziej ulotne i delikatne niż w lecie.

A jak pierwsze oznaki styczniowej zimy w Waszych ogrodach?

Sezon na łosie

2012-01-10T03:49:00.001-08:00

Wiosna-nie wiosna, zima-nie zima za oknem. W ogrodzie martwy sezon, róże zakopczykowane, okrycia czekają. Dobra pora na wycieczkę do Puszczy Kampinoskiej, gdzie o tej porze roku turystów nie ma zbyt wielu. Jedziemy zatem przez puszczę w odsłonie w zasadzie przedwiosennej, czując na sobie wzrok. Miedzy drzewami stoją spokojne łosie rodziny z małymi i patrzą.

Zawsze mnie zaskakują, są bardzo nierzeczywiste, takie duże i niezbyt kształtne. Nigdy wcześniej nie spotkałam ich w Puszczy Kampinoskiej, choć żyje ich tam około 300.

Tak więc, jako swoiste zakończenie sezonu około-świątecznego moje łosie.

Nowy rok na siedem...

2012-01-08T08:14:00.001-08:00

Tak, zwariowałyśmy.

Jest z nami Kicia. Urocza trójkolorowa, z biało-rudymi i trochę tygrskowatymi plamkami na aksamitnie czarnym futerku.

Po stresujących pierwszych dniach, już jest zadomowiona.

A tak śpi zadowolony z życia kot nr 7 czyli Kicia, wśród najróżniejszych elementów składających się na wnętrze biurka zadowolonej z życia studentki.

Wszelkiego dostatku Wam życzę w Nowym Roku!

Śniegu nie ma ale jest śnieguliczka

2011-12-29T11:37:00.000-08:00

Pamiętacie jaki wydają dźwięk rozdeptywane białe kulki?

Tak! robią PLASK!

Więc posadźcie w ogrodzie śnieguliczkę białą (Symphoricarpos albus) odm. White Hedge.

Ma same zalety: rośnie bujnie i szeroko na każdym podłożu, jest bardzo wytrzymała. Można ją przycinać jeśli rozrośnie się zbyt szeroko.

Ma delikatne kwiatki, miododajne i wielkie białe owoce, które robią wspaniałe PLASK!

A do tego, jest chyba jednym z najtańszych krzewów, który można posadzić byle gdzie w ogrodzie, tzn. w miejscu gdzie czasem będziesz przechodzić i wtedy cichutko zrobisz PLASK!

Zobaczyłam w tym roku odmiany różowe: S.doorendossi odm. Ametyst - trochę ciemniejsza i odm. Mother of Pearl - bardziej pudrowo-różowa. Już wiem gdzie je posadzę i będe robić ....

PS. A ten wspaniały łan na zdjęciu, to na terenie Uniwersytetu Warszawskiego, przy alejce, gdzie zazwyczaj zostawiam samochód. A potem biegnę na zajęcia, po drodze robiąc ... ;)

Wytrwały wiciokrzew

2011-11-24T06:08:00.000-08:00

Mam kilka odmian wiciokrzewów (Lonicera). Bardzo lubię to pnącze, ma takie orientalne kwiatostany i kwitnie obficie przez całe lato.

Mówiąc szczerze, nie pamiętam nazw poszczególnych moich odmian, bo dosadzam tu i ówdzie. Lubię wiciokrzew wiosną, kiedy jeszcze zanim do końca stopnieje śnieg, otwiera pierwsze pączki. Lubię wiciokrzew jesienią, kiedy nie zrażony przymrozkami, ma ostatnie listopadowe kwiatki.

Oczywiście, jak większość moich roślin, także i wiciokrzew nie jest zbyt wymagający. Jedyne czego w nim nie lubię to podatność na mączniaka, co w ostatnich, deszczowych latach było pewnym utrapieniem.

Podczas jesiennych porządków znalazłam miesce na nowe wiciokrzewy, do posadzenia wiosną!

Ciekawa kruszyna

2011-11-20T07:55:00.000-08:00

Dzisiejszy poranny spacer w ogrodzie był zupełnie wiosenny!

Wiele drzew i krzewów zachowało jeszcze liście, kwitną jesienne krokusy, trawnik błyszczy mocna zielenią. Miły jest taki listopad.

Jeden z krzewów, który ciągle ma zielonkawe liście to kruszyna pospolita (Frangula alnus) odmiana Asplenifolia. Pojawiła się w sprzedaży kilka lat temu, reklamowana jako "polski bambus". Faktycznie jest intrygująca, a jej wąziutkie i długie blaszki liściowe wyglądają egzotycznie.
Podobnie do rodzimego gatunku, nie ma wyjątkowych wymagań pielęgnacyjnych i doskonale zimuje. Jak widać, jej liście długo zachowują witalność, przebarwiając się delikatnie na oliwkowo-żółty kolor. W innych częściach ogrodu, dominuje zieleń roślin zimozielonych: iglaków, rododendronów i ciemierników. W czasie spaceru towarzyszył mi nasz strażnik ogrodu - staruszek Lucek, który ciągle znajduje siły, żeby wykopać własną jamkę pod modrzewiem, a także świeżo posadzone róże i cebulki hiacyntów. Mam nadzieję, że mimo swoich lat, szczęśliwie przetrzyma kolejną zimę z nami.

Modrzewiowa niespodzianka

2011-11-13T02:50:00.001-08:00

Lubię modrzewie, choć w moim ogrodzie nie było ani jednego. Posadziłam więc kilka odmian, z których w różnym stopniu jestem zadowolona.

Za oknem widzę modrzewia bezodmianowego (Larix decidua), który rośnie jak szalony: szybko i trochę krzywo. Po pięciu latach od posadzenia drobnego badylka przeistoczył się w duże drzewo dominujące w tej części ogrodu.

Mam też kilka odmian dziwolągów, pokręconych o chaotycznym pokroju np. Dianę (więcej tutaj), która rośnie jak wariatka, jeszcze szybciej i jeszcze bardziej krzywo oraz Stiff Weeper o pokroju rozłożystego wieszaka. Błekitnoigły modrzew Blue Dwarf został skoszony a Repensa zadusił powojnik.

W ostatnim tygodniu zauważyłam, że wśród porannej mgły przebija się nowiusieńka tabliczka na płocie i w ten sposób dowiedziałam się, że zmieniono nam nazwę ulicy na Modrzewiową!

Super, prawda? Z tej okazji kupiłam do kolekcji dziwaków odmianę Horstmann Recurved, w końcu każdy pretekst jest dobry...

A co to? Języczka!

2011-11-07T12:23:00.000-08:00

Zamiast podpowiedzi - zdjęcie wrześniowe:

Serdecznie gratuluję:

Leloop, choć z pomocą forum :)

Anavilma

Megimoher i Mazena.

Jak dostanę adresy, będa niespodzianki !

Ta roślina zaskoczyła mnie. Zazwyczaj padała ścięta wczesnymi przymrozkami.

A w tym roku wytworzyła takie piękne nadmuchane kulki.

Ktoś zgadnie co to? Będzie nagroda...

Dynie, dynie...

2011-11-04T01:48:00.001-07:00

Od kilku lat w naszym domu odbywają się huczne imprezy z okazji Halloween.

Przygotowujemy więc dekoracje dyniopodobne. W tym roku mój zbiór dyni nie był wystarczający, na dwóch pędach wyrosło sporo ale malutkich dynieczek. Kupiłam więc dynie ozdobne. Wybrałam najmniejsze, spośród stert piętrzących się na targu dyniek, dyń i wielkodyniów. Dynie nie były zbyt duże dla naszego najmłodszego kota, Pączka, który jednym ruchem łapy sturlał je ze stołu i rozpękł zaczynając przygotowania do dynio-lampionu.

Ledwo ropoczął się listopad, a wszędzie pojawiły się już dekoracje bożonarodzeniowe.

Czerwony początek listopada

2011-11-01T08:32:00.000-07:00

W kolejnych latach, rośliny przebarwiają się inaczej. Zależy to od temperatur w dzień, zimnych nocy, ilości słońca itd.

Pamiętacie jak w szkole uczyliśmy się na biologii o tym jak zamiast chloroplastów pojawiają się chromoplasty?Nieważne w jaki sposób i dlaczego, ważne, że są jesienie złote i są jesienie purpurowe.

W tym roku wiele krzewów wybrało purpurę. Czerwienią się więc ostatnie liście pęcherznic, których zgromadziłam kilka odmian i każda rzeczywiście ma odrobinke inny odcień liści.

Płoną berberysy, których chyba jeszcze kilka dosadzę wiosną. Dobrze rosną na moich piaskach i są psoodporne. Do tego tawuły, różne odmiany o listeczkach delikatnych, żółtozielonych latem i różowo-czerwonych jesienią.

Kiedyś, gdy jeszcze nie miałam ogrodu, jesieńnie była tak barwna, jak teraz.

Wspaniałe, ciepłe ostatnie dni jesieni.

Koniec października

2011-10-30T12:11:00.000-07:00

W ostatnich dniach przyspieszam z pracami ogrodowymi. Nie wiadomo jak długo jeszcze będziemy rozkoszować się tak ciepłą pogodą.A tu jeszcze trzeba posadzić nowe róże, dosadzić cebulki. A potem zgrabić liście, przygotować osłony z agrowłókniny i korę.

A na koniec pościnać uschnięte badyle bylinowe i zacząć sezon karmienia sikorek. A na razie jeszcze można cieszyć się wieloma barwami jesieni...

Październikowe przymrozki

2011-10-25T00:01:00.001-07:00

Jak co roku, w połowie października przyszły przymrozki. Niestety, tym razem nie zdążyłam schować wszystkich roślin tarasowych.

W ogrodzie większość krzewów jeszcze prowadzi wegetację, mróz nie uszkodził liści. Z niektórych krzewów i drzew gwałtownie opadła większość liści. Taka kolej rzeczy.

Róże przerwały kwitnienie, ostatnie mięsiste łodygi nasturcji i lilii zamarzły.

Nastał czas jesiennych porządków, sadzenia ostatnich cebulek i oczekiwania na zimę. Ogród ciągle jest piękny, choć widać, że już zasypia.

Płot żółty, płot czerwony

2011-10-11T02:46:00.001-07:00

Jesiennie przebarwiają się pnącza.

Na jednej części płotu rozrasta się dławisz okrągłolistny (Celastrus orbiculatus), który jest bardzo silnym i szybkorosnącym pnączem. Nie ma przylg ani wąsów, a jego gałązki przewieszają się przez podpory albo okręcają wokół nich. Ja jednak przycinam go od czasu do czasu nie pozwalając by zadławił inne rośliny, płot i latarnię, na które włazi bardzo energicznie.

Dławisz lubi trochę słonka, trochę wilgoci, zimuje bez problemu. Jest rośliną dwupienną, aby wytworzyc owocki, roślina żeńska (odm. Diana) potrzebuje partnera (odm. Herkules). Trzeba więc posadzić dwa różne dławisze, albo tylko odmianę żeńską, licząc na Herkulesa zza płotu.

W zimie, na gałązkach pozostaja czerwowno-pomarańczowe owocki, które lubia być podskubywane przez ptaki.
A na frontowym płocie przebarwia się winobluszcz.

Szkoda, że nie posadziłam ich koło siebie, byłoby jeszcze bardziej kolorowo, prawda?

Jesień złocista

2011-10-06T00:42:00.001-07:00

Mam w ogrodzie wiele roślin przebarwiających się na jesieni. Często we wcześniejszych porach roku nie przyciągają uwagi tak bardzo jak teraz.

Złocisto-żółte liście miłorzębu odcinają się od jeszcze zielonych liści bylin. Po pierwszych naprawdę zimnych nocach opadną tworząc żółty kobierzec.

Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba) jest ciekawostką botaniczną. Jest jedynym przedstawicielem roślin nagonasiennych tworzącym tak wyraźne blaszki liściowe.

Jest drzewem dwupiennym, w Polsce sadzone są głównie osobniki męskie, gdyż wokół osobników żeńskich jesienią opadające nasiona gniją wydzielając nieprzyjemny zapach. Co ciekawe, w Chinach i na Tajwanie, nasiona te stanowią przysmak o smaku zbliżonym do oliwek.

W ostatnich latach wyselekcjonowano kilka ciekawych odmian ozdobnych miłorzębu. Mam odmianę Beijing o drobniejszych, cytrynowych wiosną listkach

i Mariken o powolnym wzroście i zrośniętych okrągłych liściach.
Miłorząb nie ma specjalnych wymagań uprawowych, dość szybko przyrasta tworząc drzewko o luźnym pokroju. Teraz, w październiku dodaje słońca do bordowo-fioletowych odcieni dominujących w moim ogrodzie.

A na płocie przebarwiają się na żółto dławisz i winorośl kontrastując z czerwonym winobluszczem, ale o tym następnym razem...

Jesienne róże

2011-10-03T00:28:00.000-07:00

Zauważyłam, że w kolejnych latach w poczatkach jesieni fantastycznie odżywają moje róże.

W zasadzie wszystkie odmiany, i te bezimienne, supermarketowe, i te szlachetne, supermarkowe bujnie powtarzają kwitnienie. Po tegorocznym wilgotnym lecie miałam sporo kłopotów z plamistością, ale sukcesywne podlewanie odpowiednimi środkami sprawiło, że teraz liście róż są już jędrne i zdrowe. Większość krzaczków przygotowała wiele pączków, zobaczymy ile z nich da radę zakwitnąć...

W jesiennym słońcu

2011-09-28T12:03:00.000-07:00

W moim ogrodzie rośliny zakwitają kolejno, przez cały sezon. W ostatnich ciepłych promieniach wrześniowego słońca pszczoły znajdują pożywienie na kwiatach astrów i jeżówek.

Bardzo lubię astry-marcinki (więcej tutaj), kupuję wszystkie napotkane odmiany, dosadzając na różnych rabatach. W poprzednich latach dominowały odmiany różowo-fioletowe, w tym roku wygrywa lawendowo-niebieski. Piękna jest tegoroczna jesień, oby tak trwała jak najdłużej!

Cyklameny na jesień

2011-09-23T00:06:00.000-07:00

Kupiłam miniaturowe cyklameny, w odmianach z serii Silver z bardzo wyraźnymi wzorami na listkach.

Cyklameny domowe wymagają dość wilgotnego podłoża i chłodnego niezbyt nasłonecznionego miejsca. Są roślinami sezonowymi, w zasadzie nie udaje się ich przechowanie i ponowne pobudzenie do kwitnienia. Produkowane są w różnych odmianach kolorystycznych od bieli przez różowy do zdecydowanego amarantowego.

Ponieważ nie mogłam zdecydować, który kolor najbardziej mi pasuje mam kilka. Biały jest wyjątkowo delikatny, i doskonale kontrastuje z czarnym kotem w tle, prawda?

Wiosna skusiłam się też na sadzonki cyklamena ogrodowego (c.dyskowaty - Cyclamen vernum). Odmiana ta jest typowa dla zachodniej Europy, gdzie często tworzy niziutkie łany w podszycie wilgotnych lasów. W Polsce zimuje, choć w bezśnieżne zimy wymaga okrycia. Cyklameny ogrodowe kwitną późną jesienią - zimą (to nie u nas) - wczesną wiosną. Najlepiej czują się pod liściastymi krzewami w zacisznym miejscu ogrodu. Moje nie wyglądają zbyt rewelacyjnie, choć wypuszczają już listki po letnim spoczynku. Myślę, że zmienię im miejsce i dosadzę kilka nowych. Przesadzę je w miejsce bardziej zaciszne, ale widoczne. Są naprawde malutkie, wielkości przylaszczek. Bardzo się z nich cieszę!

Wrześniowo dyniowo

2011-09-19T11:49:00.000-07:00

Mam dwie dynie. Wiosną wetknęłam kilka nasion w wielkie donice z winobluszczem stojące na tarasie. Wykiełkowały dwie siewki. Porażająca wydajność, prawda?

Dzięki letnim upałom i dużej wilgotności dynie rozrosły się szaleńczo oplatając kratki i winobluszcza też. Wpełzły swoimi pędami wysoko w górę i szeroko na boki. Tworzą liczne kwiaty, u podstawy których jak oszalałe lęgną się małe dyńki. Podlewam więc je i podlewam, a dyńki rosną i rosną.

To jest dynia ozdobna, jej owoce nie będa tak okazałe jak u odmian jadalnych. Nie są też tak purchlowate jak ropucha, ale gładkie zielono-żółte w różnych wariantach.

Jeśli jesień potrwa jeszcze trochę będę mieć spory zapas dyniowych ozdób...
A jadalną dynię kupimy na targu przed Haloween, ale jeszcze nie czas.

Trąby anielskie

2011-09-13T05:12:00.001-07:00

Zawsze chciałam mieć daturę. Robiła na mnie ogromne wrażenie swoimi wielkimi trąbami kwiatów. Wyobrażałam sobie, że trudno ją przezimowac i faktycznie tak było. Chociaż przeczytałam w mądrych książkach co zrobić i tak je zmarnowałam. W tym roku spróbowałam jeszcze raz i już umiem i zadbać w lecie i przezimować.

Moje datury rosną w wielkich donicach na tarasie, blisko drzwi do garażu, którędy pojadą na zimowanie. Nie powtórzę już błedu z ustawieniem daleko w ogrodzie, gdzie wyglądały lepiej, ale dotarganie ich jesienią do domu było prawie niemożliwe.

Zaczęłam je podlewać jeszcze wiosną, w piwnicy, a wystawiłam do ogrodu w maju, już rozrośnięte z liśćmi. Przez cały okres wegetacyjny zasilam specjalnym nawozem i obficie podlewam. Ponieważ w suche dni opadają im listki, doniczki wstawiłam do miednic, w których woda dłużej stoi. Moje datury kwitną skokowo, szykują się, otwierają wiele kwiatów i potem robią przerwę zbierając siły do następnego razu. Ciągle są piękne i rozrośnięte a już niedługo pójdą zimować do najcieplejszej piwnicy, bo tam jest im najlepiej. A może uda mi się je rozmnożyć?

Tropikalne kanny

2011-09-08T00:34:00.001-07:00

Mam w ogrodzie miejsca, które wymagają zasłonięcia. Elementem reprezentacyjnej rabaty kwiatowej jest wylot dawnego szamba z wielką klapą. W pierwszym roku kupiłam więc trzy wielkie i płaskie donice typu "latający talerz" i sadzę w nich kanny (pacioreczniki).

Te tropikalne, ogromne rośliny wypełniają całą wolną przestrzeń, wspaniale kwitną i nikt się nie domyśla, co zasłaniają.

Kanny pochodzą w regionów tropikalnych, w Polsce nie zimują, wymagają zimowania w chłodnym miejscu. Nie są jednak bardzo kłopotliwe, więc warto zwrócić na nie uwagę.

Obecnie hodowane kanny są mieszańcami wielu gatunków i różnią się zarówno kolorem kwiatów (od białego przez żółte, morelowe do czerwonego i różowego) jak i barwą liści (zielone, purpurowe, paskowane). Daje to wiele możliwości dobrania swojego ulubionego zestawu kolorystycznego. Szkoda jedynie,że oznaczenia odmian u sprzedawców zazwyczaj nie są właściwe i zamiast rzadkich odmian dostaje się "zwyklaki".

Ja swoje kanny kupuję wczesną wiosną, umieszczam w doniczkach z ziemią lub torfem w jasnej piwnicy i delikatnie podlewam uważając aby nie spleśniały. Zależy mi na tym, żeby w początkach maja wysadzić do docelowych donic już podrośnięte, silne rośliny, które zdążą zakwitnąć przed jesiennymi chłodami.
W ciagu sezonu kanny wymagają podlewania i obfitego zasilania nawozem (do kwitnących albo nawóz organiczny).

Po jesiennych chłodach, które ścinają nadziemne pędy zabieram kanny do piwnicy, pozwalam obeschnąć i w marcu wsadzam kłącza do ziemi. A w kolejnych latach dokupuję kolejne odmiany i tak dalej...

Angielskie róże i brak rozsądku

2011-09-05T11:00:00.000-07:00

Pojechałam do sklepu ogrodniczego po ziemię. Tylko po ziemię. Z mocnym postanowieniem, że tylko po ziemię. Pamietając o postanowieniu, że po tegorocznej trudnej zimie w zasadzie nie chcę już więcej róż. Żadnych róż.

A wróciłam ze wspaniałymi, licencjonowanymi odmianami róż angielskich, pochodzących z osławionej szkółki Davida Austina (więcej tutaj).

Straciłam głowę dla ich wyjątkowych kwiatów. Ten rok nie był przyjazny, krzaczki są trochę bezkształtne i pojedyncze, późne kwiaty są tylko namiastką ich pełni możliwości.

Trudno wybrać jeden ulubiony kolor, więc wybrałyśmy z Julą (na razie) dwie odmiany:

klasyczną cytrynową The Pilgrim i morelową The Jubilee Celebration. Być może do kolekcji dorzucę jeszcze odmianę pomarańczową...

Odmiana The Pilgrim jest dość znana, częsta także w polskich ogrodach, polecana do kompozycji z błękitną lawendą.

Z kolei The Jubilee Celebration została nazwana aby uczcić złoty jubileusz angielskiej Królowej, gdyż hodowca uznał, że jest jednym z najwspanialszych jego dzieł.

Obydwie odmiany należą do polecanej kolekcji róż angielskich, które łączą wspaniały zapach, niewiarygodną liczbę płatków w pełnych kwiatach , wytrzymałość i trwałość.
Odmiany z tej grupy nie są przesadnie wysokie, mogą rosnąć w lekkim półcieniu i są stosunkowo odporne na choroby grzybowe. Zazwyczaj powtarzają kwitnienie w drugiej części lata i wczesną jesienią.

Mam nadzieję, że w przyszłym roku spełnią moje oczekiwania i zmniejszą dzisiejsze wyrzuty sumienia...

Jaki kolor ma sierpień?

2011-08-29T14:21:00.000-07:00

W ostatnich dniach sierpnia przeglądałam zdjęcia ogrodowe z całego miesiąca.

W ogrodzie ciągle bujnie kwitnie wiele roślin. Jednak dla mnie typowym kolorem sierpnia jest ciepły żółty.

Pisałam już kiedyś o słoneczniczkach, których zgromadziłam kilka odmian (więcej tu).

Dzisiaj znów kilka słów o rudbekiach. W zasadzie tylko kilka słów: są niezniszczalne i niezastąpione na letniej rabacie bylinowej. Komponują się i z trawami i z astrami jesiennymi i same. Mam je poutykane w różnych miejscach i ciągle mi mało.

Niektóre odmiany o fantazyjnych kwiatostanach nie zimują u nas i trzeba je wysiewać lub doglądać samosiejek. Dlatego odpuściłam sobie dziwolągi, pozostałam przy najzwyklejszych ale niezawodnych. Mam pomysł by posadzić je przy jeżówkach, ale czy nie będzie to zbyt pstrokate?
Odmiany tradycyjne, trochę babciowate to dla mnie znak, że to już sierpień a nawet koniec sierpnia...

Begonie bulwiaste

2011-08-28T10:38:00.000-07:00

Od lat wczesną wiosną kupuję bulwy begonii bulwiastych. Ponieważ jestem niecierpliwa zazwyczaj robię to zbyt wcześnie. Wyciągam więc zapasowe miednice, wypełniam odkwaszonym torfem i trocinami, układam bulwki i zaczynam delikatnie podlewać. Jeśli wszystko uda się skoordynować i koty nie zniszczą roślinek w piwnicy to w początku maja mam już wyrośnięte silne roślinki, które w doniczkach będą mieszkały w ogrodzie.

Begonie bulwiaste są polecane do miejsc cienistych, jednak w całkowitym cieniu słabo kwitną. Najbujniejsze kwiaty tworzą w miejscu półcienistym w dość wilgotnej glebie.

U mnie w tym roku zdobią duże donice na schodach.

Oczywiście poza begoniami rośnie tam mnóstwo innych roślin, bo umiar nie jest moją mocną stroną. Aby zapewnic im wilgoć postawiłam donice w zasięgu podlewacza trawnika, a potem przyszło deszczowe lato... Wystarczyło czasem dodać im trochę nawozu do kwitnących i już...

W zeszłym roku jeszcze było miejsce, żebym mogła wieczorami przysiąść na schodkach z Dużym Psem i Małym Kotem, w tym roku mieszczą się tylko duże begonie.

Polecam, polecam begonie, zobaczcie jakie strojne kwiaty!

O hodowli ślimaków w skrzynce na listy

2011-08-26T00:37:00.001-07:00

Mieszkanie w domu w ogrodem różni się od mieszkania w bloku. Mamy przed-przedogródek czyli przed-płotek, w którym posadziłam możliwie tanie i bezproblemowe krzewy. Forsycja, pęcherznica, derenie, głogi itd, podsadzone dzikim winem czyli wionobluszczem.

Tworzą parawan oddzielający nas od otoczenia, a otoczenie od naszych psów. Na płocie mamy też skrzynkę na listy. Tradycyjną, nie-unijną, z klapką ;)

Ostatnio, wszystkie przesyłki z niej wyjmowane są trochę bardziej perforowane niż zwykle.

A kartki z wakacji, które dostajemy są trochę mniej czytelne niż zwykle.
Sprawa jest jasna - w naszej skrzynce na listy zamieszkały ślimaki. Tak jak było kiedyś napisane w dawnej książce do biologii, ślimakom niewiele potrzeba do szczęścia. Wystarczy trochę bibuły filtracyjnej i już.

W naszym przypadku regularnym dostarczycielem przepysznego i całkiem ekologicznego papieru jest listonosz, który co 2-3 dni dorzuca do skrzynki świeżą porcję ślimaczego pożywienia.

Ciekawe, czy we wszystkich skrzynkach pocztowych w okolicy nasz listonosz hoduje ślimaki?

Smacznego!

Dziękuję za...

2011-08-21T12:37:00.000-07:00

trzykrotne wyróżnienie

Spróbuję ponownie napisać siedem informacji o sobie.

Mam:

1 - wyjątkową, wspaniałą i niepowtarzalną, prawie 20-letnią jedyną córkę;

2 - zupełnie niedoskonałe, niezbyt wychowane, ale chyba szczęśliwe post-schroniskowe dwa kundelki;

3 - różne, absorbujące i wymagające conajmniej trzy zajęcia zawodowe, stale związane z edukacją;

4 - swoje ulubione, ciepłe i przytulne cztery kąty oraz wytrwale niosące w różne strony świata cztery kółka;

5 - ciągle zajętych pisaniem, pieleniem, robieniem na drutach albo gotowaniem pięć palców;

6 - stale dotrzymujących mi towarzystwa, czasami zbytnio rozpanoszonych w całym domu sześć kotów;

7 - wspaniałych siedem dni w każdym tygodniu, czasem wypełnionych pracą, czasem innymi przyjemnościami, zawsze mijających zbyt szybko w oczekiwaniu na to co przyniesie kolejny dzień...

Jeśli pozwolicie, polecam zaglądanie do wszystkich blogów, które obserwuję. Wszystkie składają się na świat ciekawych, ciepłych, silnych (głównie) kobiet...

Jarzębiny - już jesień?

2011-08-19T12:29:00.001-07:00

Wyjątkowo wcześnie, już w lipcu zaczęły przebarwiać się jarzębiny. Wspominając z sentymentem zakątek pod konarami parkowej jarzębiny, w sklepiku przy Ogrodzie Botanicznym wypatrzyłam podobną, szczepioną jarzębinę.

Był to jeden z pierwszych zakupów drzew do mojego ogrodu. Kupiłam odmianę zwisającą "Pendula" z nadzieją, że odtworzę tamten nastrój. Niestety, poprzednie lata były dość suche i jarzębina rosła bardzo marnie. W zasadzie powinna nazywać się Tarantula, bo wypuściwszy chaotyczne badyle przeszkadzała w koszeniu, przechodzeniu, nie mając żadnego uroku aż ostatecznie doczekała się pogróżek o rychłej eksmisji...

Po kilkukrotnym przycięciu i tegorocznych obfitych deszczach wreszcie jestem z niej zadowolona. Na ładnie zagęszczonych pędach czerwienią się obfite gronka, a gałązki sięgnęły do ziemi dając miły cień kolekcji żurawek.

Odwiedzając tego lata warszawski Ogród Botaniczny zauważyłam oryginalną wystawę prac florystycznych. Moją uwagę zwróciły nowoczesne kompozycje z jarzębiną.

Energetyzujące zestawienie z fioletem,
perfekcyjna konstrukcja na szpileczkach,
doskonałe zestawienie z purpurowym żywopłotem.

Jak różnorodne może być wykorzystanie jarzębiny, prawda?

Tłumne obżarstwo na kwiatach

2011-08-09T13:01:00.001-07:00

Mam w ogrodzie kilka roślin, które nie są wyjątkowo dekoracyjnie, nie mają pięknych kwiatów, ani wspaniałych kolorów, ani nawet ciekawych liści. Są za to magnesem dla owadów, kręcących się nieustannie wokół ich kwiatów lub kwiatostanów.

Pisałam już o budlejach (tutaj) i kłosowcu (tutaj). Dziś kilka słów o zupełnie niepozornej roślinie, która jest naszym rodzimym gatunkiem, choć pewnie rzadko zauważanym. Sadziec konopiasty lub purpurowy (Eupatorium canabinum, purpureum) to dorodna, silna bylina o lekko czerwieniejących liściach i kwiatostanyach w kolorze szaro-różowo-fioletowym. Jest rośliną związaną z zaroślami nadwodnymi, czyli powinna rosnąć w miejscu dość wilgotnym lub przynajmniej często podlewanym. W lecie na prawie metrowych łodygach tworzy szerokie kwiatostany złożone z wielu małych kwiatuszków, które jak magnes przyciągają skrzydlate towarzystwo.
W moim ogrodzie sadziec rośnie w kilku miejscach, na rabacie ogólno bylinowej, gdzie razem z miętą nieznanej odmiany i jeżówkami stanowi publiczną stołówkę. Jak widać rabata ta jest chaosem obejmującym i hortensję i firletkę i miłorząb, a nawet jabłoń ozdobną.A jak wiadomo, w przyrodzie są też i drapieżniki...

a także momenty intymności związanej z przyrostem naturalnym...

Ot, efekt spaceru w letnie popołudnie.

Lipcowe liliowce

2011-07-31T13:45:00.000-07:00

Kończąc lipcowe ogrodowe opowieści, czas wspomnieć o liliowcach. Pisałam o nich tutaj.

Liliowce niezmiennie należą do moich ulubionych bylin ogrodowych.

Co prawda pojedyncze kwiaty są krótkotrwałe i w deszczowe dni wymagają sukcesywnego usuwania, jednak rośliny te są warte uwagi. Poza "zwykłymi" odmianami, co roku, w kolejnych katalogach, czasopismach i ogrodach koleżanek pojawiają się nowe odmiany. Jeszcze większe kwiaty, jeszcze bardziej pofalowane brzegi, jeszcze ciekawsze zestawienie kolorów...I co wybrać?

W swoim ogrodzie mam kilkadziesiąt odmian liliowców: i zwykłe o mniejszych jednobarwnych ale licznych kwiatach i odmianowe o fantazyjnych ale nielicznych wielkich kwiatach. Wszystkie są warte polecenia. Niezawodne i tanie dodadzą koloru na rabatach, a unikalne i drogie przyciągną uwagę swoją wyjątkowością.

Wszystkie - wzbudzą apetyt na kolejne...

W tym sezonie kupiłam tylko kilka, pająkowatych. Zobaczymy co z nich "wyrośnie" za rok.

A jakie są Wasze ulubione liliowce?

O potrzebie posiadania lilii w ogrodzie...

2011-07-27T03:31:00.000-07:00

Lipiec, nawet taki deszczowy jak tegoroczny, to miesiąc w którym królują lilie. Zachwyciłam się nimi na początku tworzenia ogrodu, posadziłam wiele cebulek tu i tam. Teraz kwitną jak szalone...

Moje ulubione to lilie OT, pisałam już o nich tutaj. Są faktycznie niesamowite, warte posadzenia w każdym ogrodzie. Już się zgubiłam w spisie moich odmian, niektóre są bardzo podobne, a czasem zdarzają się pomyłki sprzedawców.

Niezależnie od odmiany osiągają imponujące rozmiary kwiatów, mają wspaniałe kolory i odurzający zapach. Zakochałam się w nich bez pamięci i w każdym sezonie coś jeszcze dokupuję.

Wiosną dokupiłam niepozorne i tanie lilie odm. Citronella , z kwiatami o płatkach wywiniętych do góry, jak u lilii tygrysich. Niestety położyły sie całkiem poziomo u stóp czerwonolistnej pęcherznicy.Kolejne odmiany lilii mają wielkie pączki, zdjęcia pokażę niebawem, a w sieci rusza jesienny sezon sprzedaży cebulek. Mam plan na rabate różano-liliową z wiosennymi psizębami.

I jak tu zachować rozsądek?

Ogrodowy chaos lipcowy

2011-07-24T09:18:00.001-07:00

Lipiec. Najbardziej deszczowy miesiąc w Polsce. W tym roku wyjątkowo.

Ogród rośnie jak szalony. Kwitnie wszystko: lilie i liliowce, opóźnione floksy i róże, budleje i perowskie, datury i pelargonie, słoneczniki i słoneczniczki.

Szaleństwo.

I taki ogród podoba mi się najbardziej. Wymieszany, wielokolorowy, bujny i obfity.

Powinnam zapisywać co gdzie sadzę, żeby była harmonia, powinnam pamiętać jakie mam odmiany, żeby nie kupować ich po raz drugi, powinnam powtykać patyczki, żeby Jula już mi nie kosiła modrzewi.A może nie powinnam?

Jeśli ogród jest odzwierciedleniem duszy, to niech będzie własnie taki: nieprzewidywalny i wszystkomający.

Od Mirelki, dostałam wyróżnienie, bardzo dziękuję.

Mam nadzieję, że nie obrazisz się, jeśli nie napiszę zbyt wiele o sobie. Ogród, podróże i blogi to tylko kawałek mojego życia. Ten mały kawałek, który chcę pokazać innym. A poza nim jest praca, a właściwie kilka prac. Prace, które dają satysfakcję ale i stres i wypalenie. W pracy zarządzam, wykładam, uczę, piszę podręczniki, przygotowuje uczniów do matury i nauczycieli do zawodu. A poza pracą jest dom, dwuosobowy i wielozwierzęcy. Są wyjazdy w weekendy i w wakacje blisko, dalej i na koniec świata. Są inne pasje i bardzo kobiece jak robótki ręczne i trochę mniej kobiece jak szybka jazda samochodem. Są plany, marzenia, niektóre się układają, inne całkiem nie. Od niedawna zaczynam nowy etap życia. Kolejny raz układam sobie wszystko od nowa. Dom, Jula, praca, ogród, zwierzęta, rodzina... Będzie dobrze...

Oryginalna pysznogłówka

2011-07-21T04:20:00.000-07:00

Mam w ogrodzie kilka rabat bylinowych, z wieloma bardzo kolorowymi i prawie bezobsługowymi bylinami. W pierwszych tygodniach lata zaczynają na nich swoje kwitnienie pysznogłówki ogrodowe (Monarda didyma).

Pysznogłówki są ciekawymi bylinami, ze względu na unikalny kształt kulistych kwiatostanów złożonych z pojedynczych, skierowanych w wielu kierunkach, wargowych kwiatów. Do tego, szybko tworzą zgrabne kępy i nie wykładają się na boki, a także przywabiają liczne motyle. Wprowadzają trochę egzotyki, przyciągając uwagę plamami zdecydowanych kolorów kwiatów.
Pysznogłówki cierpią w czasie suszy, trzeba je dodatkowo podlewać, w w wilgotnych latach łatwo łapią mączniaka. Poszczególne odmiany różnia się wigorem i odpornością. W poprzednich latach królowały u mnie ciemne, prawie purpurowe, w tym roku najlepiej radzi sobie jasnoróżowa.

Dostępne są pysznogłówki w różnych odcieniach różowego (np. Beauty of Cobham), czerwonego (np. Goldmelisse), a nawet białe (np. Schneewittchen). U mnie sprawdzają się doskonale jako uzupełnienie rabat bylinowych z floksami, liliowcami i liliami. Kwitną nieprzerwanie do późnego lata.

Ekspansywna tawlina

2011-07-07T12:27:00.000-07:00

Niestety niektóre krzewy są wyjątkowo ekspansywne i wymagają konsekwentnego ograniczania objętości.

Jednym z takich rozłażących się rozłogami krzewów jest tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia). Ma wiele zalet: liście jak jarzębina, które wychylają się z pączków bardzo wczesnym przedwiośniem, piękne wiechy miododajnych kwiatów i ciekawe jesienne przebarwienia. Ale tworzy nieskończoną liczbę odrostów korzeniowych, które trzeba wycinać, wycinać, wycinać.

Z tego powodu żałuję, że posadziłam tawlinę na rabacie blisko innych roślin, lepiej by jej (i mi) było gdyby dostała szanse zarośnięcia przestrzeni przed płotem.

A tak walczymy ze sobą...

Tawlina szeroko się rozrasta, co roku jej pędy dorastają do ok. 1 metra wysokości, można je przycinać, wycinać nadmiar, a krzew i tak robi się coraz większy i zakrywa sąsiadów. jej rozłogi wychylają się z ziemi nawet kilka metrów od matczynego krzaczyska.

Jak na twardziela przystało nie ma większych wymagań, rośnie lepiej w słonecznym miejscu. Miododajne kwiatuszki przyciągają, a wręcz odurzają owady.

Tawlina nie jest elementem rodzimej polskiej flory, ale można ją spotkać także poza ogrodami.

Ja zauważyłam jej ogromne połacie nad brzegami Pisy.Biorąc pod uwagę jej nizniszczalność i siły witalne, radzę dobrze rozważyć miejsce jej posadzenia w ogrodzie.

Wilgociolubna wiązówka

2011-07-03T11:16:00.000-07:00

Nad brzegami strumyków, na wilgotnych łąkach, w podmokłych lasach w czerwcu kwitnie wiązówka błotna (Filipendula ulmaria).

W ogrodach możemy posadzić zarówno rodzimy gatunek, jak i jedną z odmian ozdobnych. Do wyboru mamy kilka: pełnokwiatową - Plena, złotolistną - Aurea, różową - Rosea albo z żółtymi smugami na liściach - Variegata.

Odmiana Rosea, w tle - szałwia i mięta.

Wiązówka jest rośliną związaną ze środowiskiem wilgotnym, najlepiej czuje się na ciężkim podłożu, przy zbiorniku wodnym albo w często podlewanej części ogrodu. Jest imponującą byliną, sięga do 150 cm i na tej wysokości tworzy duże kwiatostany złożone z wielu małych pięciopłatkowych kwiatuszków.

Wiązówka jest rośliną miododajną, licznie odwiedzaną przez owady, znajduje też zastosowanie w ziołolecznictwie, jako środek przeciwzapalny i przeciwgorączkowy.
Tutaj - wiązówka w gąszczu nad brzegiem źródeł rzeki Swider.

Jest to typowa, rodzima roślina naszej strefy klimatycznej, nie sprawia żadnych problemów w uprawie.

Delikatna zadrzewnia

2011-06-30T02:00:00.000-07:00

Zadrzewnia bezoogonkowa (Diervilla sessilifolia) całkiem niespodziewanie stała się jednym z moich ulubionych krzewów.

Nieczęsto spotykana w handlu, jest krzewem o ciekawym rozłożystym pokroju z gałązkami przybierającymi pokrój fontanny. Nie jest wysoka (do 80-100cm), ale gęsta, szeroka i dodatkowo tworząca rozłogi. Scześliwie nie jest zbyt ekspansywna i dobrze znosi przycinanie.

Kwitnie przez całe lato od czerwca do sierpnia, a jej kwiatki są delikatnie żółte, zebrane w wiechy na końcach pędów. Miododajne kwiaty są często odwiedzane przez wygłodniałe owady, zawisające na rurkowatych kwiatuszkach. Zadrzewnia należy do krzewów o niewielkich wymaganiach, dobrze rośnie w każdych warunkach, zimuje też bez kłopotów. Ostatnio pojawiła się białoobrzeżona odmiana (Cool Splash), która jest bardziej dekoracyjna dzięki dwubarwnym liściom. Niestety, raczej jej już nie zmieszczę, chociaż jakby trochę poprzesadzać, to może....

Niebiesko-fioletowe róże i powojniki

2011-06-26T12:07:00.000-07:00

Kilka lat temu kupiłam różę odmiany Veichenblau, reklamowanej jako jedna z niebieskich odmian róży. Oczywiście, odcień jej kwiatów jest daleki od podbarwionych reklam, zbliżony raczej do mieszanki fioletu z różowym.

Odmiana ta ma wiele zalet: po pierwsze bardzo intensywnie rośnie, dorastając do kilku metrów w ciągu jednego sezonu, jest to róża typu climber, o dość wiotkich, wymagającyh podpór pędach. Po drugie: jest bardzo silna, zdrowa, łatwo odrasta do poprzednich rozmiarów po przemarznięciu, choć cechuje się dużą mrozoodpornością. Trzecią zaletą jest zapach, podobno owocowy (moja słabo pachnie). Niestety, jak wiele starszych odmian, kwitnie tylko raz w roku, w czerwcu.
Odmiana Veichenblau ma niewielkie kwiaty, półpełne, skupione po kilka w rozkwitające równocześnie bukieciki.
Kolor kwiatów, na pewno nie niebieski, jest trudny do opisania: troszkę fioletu, troszkę lawendy z białym środeczkiem.

Nie jest to moja ulubiona odmiana róży, ale dzięki sile i niezawodności cieszę się jej obecnością w ogrodzie.
Czysto błękitne kwiaty ma kilka odmian powojników. Między innymi - odmiana Arabella z grupy Integrifolia. Jest to bylinowa odmiana powojnika, o rozłożystym pokroju (do 1,5-2m). Może być stosowany jako roślina okrywowa, wypełnienie miejsc na rabatach, jeśli chcemy by się piął w górę - wymaga przywiązania do podpór.
Poszczególne kwiaty o 4-6 płatkach szeroko się otwierają, odsłaniając białe pręciki.

Kolor kwiatów, opisywany w mądrych książkach jako fioletowy, jest tak błękitny, że od razu zyskał moją sympatię.

Arabella rośnie u mnie w dwóch miejscach: blisko nie-niebieskiej róży Veichenblau i w objęciach winobluszczu.

No cóż, taka dola ogrodnika, nie to niebieskie co opisywane jako niebieskie, a za to niebieskie, to co opisywane jako fioletowe!

Czerwcowe różane szaleństwo

2011-06-24T00:34:00.001-07:00

Dla moich róż ostatnia zima, a raczej styczniowa wiosna, nie skończyła się dobrze. Kilka najcenniejszych odmian zamrzło na śmierć. Szczerze mówiąc, wiosna opadła mnie różana depresja i zwątpiłam w sens ich posiadania.

Moja różanka (więcej tutaj) musiała stać się rabatą wielogatunkową, żeby zasłonić puste miejsca po zmarźlakach. No cóż, życie toczy się dalej, a po porażkach przychodzą miłe niespodzianki.

Na mojej różance miałam róże sztamowe, cudne, uginające się wprost pod ciężarem kwiatów. Tę najpiękniejszą widać na zdjęciach z 2009 roku. Czas przeszły jest związany z zeszłą zimą, kiedy spadło mnóstwo śniegu, który wiosną zjechał z dachu i zdekapitował (tzn. skrócił o głowę) róże sztamowe. No cóż, szczęśliwie podkładka, na której była zaszczepiona szlachetna odmiana, zaczęła silnie rosnąć wypuszczając nowe pędy. Zazwyczaj jako podkładki używane są mało szlachetne odmiany, nie spodziewałam się więc niczego specjalnego. Róża rosła i rosła, sięgnęła wzrostu wysokiego człowieka i w tym roku zakwitła.

Piękna jest, prawda?

Oczywiście, nie mam pojęcia jaka to odmiana. Wszystko jedno, ważne, że jest. Taka romantyczna, trochę jak róże historyczne...Niezbyt duże kwiaty, ale w wielkich, ciężkich kiściach i do tego delikatnie zmieniają kolor!

A na innej rabacie zakwitła klasyka - odmiana Rosarium Uetersen.

Ta przynajmniej z definicji jest silna, odporna na zimy. Jest to odmiana opisywana jako pnąca, u mnie na razie nie sięga zbyt wysoko. Rzeczywiście, kwitnie oszałamiająco, wielkie, pełne kwiaty, utrzymują swój różowy kolor. Powtarza kwitnienie dwa razy w roku, a każdy kwiat ma ok 100 płatków i wielkość kwiatów peonii. Cudowna, cudowna dama...

W zasadzie już się nie upieram, że nie lubię różowego...

Sztuka w ogrodzie

2011-06-10T03:17:00.001-07:00

W drodze do podkieleckich zabytków zatrzymaliśmy się w wyjątkowym ogrodzie.

Jest to ogród wokół Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, przylegający jednym bokiem do trasy Warszawa-Kielce. Ogród ma charakter parku w typie angielskim, dzikim i naturalistycznym. Pomiędzy drzewami, na rzadko koszonym trawniku rozrzucone są rzeźby i bardzo nowoczesne konstrukcje przestrzenne.

Na mnie największe wrażenie zrobiły rzeźby kamienne, najczęściej granitowe wtopione w magiczny sposób w otaczającą zieleń.

Spacerując między nimi można zgadywać, jaki jest ich tytuł (zazwyczaj bardzo odległy od naszych skojarzeń, w końcu to sztuka współczesna). Pozostawmy tytuły, zrelaksujmy się na spacerze.

W Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku stale odbywają się ciekawe wystawy, plenery albo inne aktywności, na które niestety nie miałam czasu jadąc dalej.

Wspaniałe miejsce na odpoczynek w podróży, prawda?

Rododendrony w Rogowie

2011-06-02T12:54:00.000-07:00

W końcu maja powoli przekwitają rododendrony i azalie. Aby nacieszyć się ich ostatnimi kwiatami odwiedziłam Arboretum w Rogowie (w okolicy Łodzi). Jest to niezmiernie ciekawe miejsce, z bogatą kolekcją roślin iglastych, roślin wrzosowatych w tym rododendronów oraz flory Chin z kolekcją narodową klonów palmowych. Z tego powodu do Arboretum w Rogowie najwięcej osób przyjeżdża w czasie kwitnienia rododendronów, i potem - w czasie przebarwiania się klonów.

Arboretum ma charakter parku leśnego, z luźnymi nasadzeniami u stóp typowo polskich leśnych drzew. Dodatkowo stworzono część typowo dekoracyjną z dużym alpinarium, strumieniem i oczkiem wodnym.

Rosnące od kilkudziesięciu lat w doskonałych warunkach rododendrony osiągnęły imponujące rozmiary, niezwykłe dla centralnej Polski. Poszczególne kompozycje wyglądają jakby rosły od zawsze, bez ingerencji człowieka. W kilku miejscach zgromadzono kolekcje wielu barwnych odmian zestawionych na zasadzie kontrastu. W oszałamiającym zapachu trudno zdecydować, która odmiana jest najpiękniejsza, bo jedna przyćmiewa następną.Jeśli jeszcze Was nie przekonałam do odwiedzenia Rogowa, popatrzcie:

Szachownice nie tylko w kosteczki

2011-05-15T08:31:00.000-07:00

Do zestawu wiosennych roślin cebulowych warto dorzucić szachownice (Frittilaria).

Są to mało wymagające gatunki niezbyt wysokich kwiatów, które rozkwitają stopniowo od kwietnia do maja. Ich kwiaty mają postać zamkniętych lub 6-płatkowych dzwonków, w różnych kolorach.

Ciekawe żółto-brązowe kwiaty tworzy szachownica Michałowskiego (F. michailovskyi),

bardziej stonowane ale większe, oliwkowe - szachownica ostropłatkowa (F. acmopetala), a szochownica lisia (F. uva-vulpis) ma kwiaty szaro-brązowe z jaskrawą obwódką.

Niektóre szachownice, jak szachownica kostkowana (F.meleagris) są naszymi rodzimymi roślinami, choć w naturze występują już niezmiernie rzadko.

Wyższe odmiany szachownic po kwitnieniu pokładają się, co jest ich jedyną wadą. Poza tym, nie sprawiają żadnych problemów, zimują, kwitną i nie trzeba ich wykopywać. Ich kwiaty nie są oszałamiające, tak jak np. szachownicy perskiej, ale warto podsadzić je na rabatach naturalistycznych.

Cebulki są dostępne jesienią i nie ma problemu z nabyciem różnych gatunków.

Ozdobne wiśnie i jabłonie

2011-05-04T10:44:00.001-07:00

Przełom kwietnia i maja to czas kiedy kwitną sady owocowe. Małą namiastkę możemy stworzyć w ogrodzie sadząc ozdobne odmiany drzew owocowych. Ponieważ zazwyczaj nie osiągają sporych rozmiarów, można zdecydować się na kilka odmian. A jest w czym wybierać!

Najpierw kwitną śliwy wiśniowe (Prunus cerasifera):

odmiana Hessei - o trójkolorowych lekko powcinanych listkach, wiosną - prawie żółtych, w lecie-bordowych z białym brzegiem.

odmiana Nigra - o luźnym, szerokim pokroju i ciemnych liściach przez cały sezon. Kilka dni później startują jabłonie (Malus):

odmiana Purpurea - tak ciemna jak buraczek, z bardzo ciemnymi kwiatami, które nikną wśród jeszcze ciemniejszych liści, rozmiary jak jabłonie owocowe.

odmiana Ola - średnio ciemne liście, kwiaty różowe, pokrój luźny, choć szeroki.
odmiana Prof. Szafer - najjaśniejsze, drobne kwiaty, odmiana karłowa, gęsta, niewysoka.
Wszystkie odmiany ozdobne jabłoni tworzą malutkie, rajskie jabłuszka, które są pokarmem dla ptaków przez całą zimę.

A za chwilę zakwitnie jabłoń japońska...

Wczesna wiśnia japońska

2011-04-27T00:02:00.000-07:00

Bardzo lubię niewielkie ozdobne drzewka. W mojej kolekcji wczesnych ozdobnych drzew owocowych jako pierwsza rozkwita wiśnia japońska odmiany Kojou no mai, zwana też wiśnią wczesną.

Rzeczywiście, pierwsze kwiaty pojawiają się w pierwszej połowie kwietnia.

Pisałam już, że ta odmiana jest niezwykle delikatna, ma gąszcz pogiętych gałązek a jesienią pięknie się przebarwia.

Jest niewielka, dorasta do 2-3 metrów średnicy i kwietnie już jako mały okaz, można znaleźć też wersję szczepioną na wysokim sztamie.

A wkrótce kolejne japońskie piękności!

O pełnych i pustych kokoryczach...

2011-04-23T11:53:00.000-07:00

Wczesną wiosną na rabacie leśnej pojawiają się wyraźne plamy pudrowego cyklamenu. To kwiaty kokoryczy pełnej (Corydalis solida). Bylina ta tworzy dość zwarte kępki podzielonych liści, nad którymi wznoszą się kwiatostany z wydłużonymi, dość sporymi kwiatkami. Mają one do 2,5 cm długości i płatki zrośnięte w ostrogę i hełm.

Kokorycz pełna jest naszą rodzimą byliną, nigdy nie udało mi sie jej zobaczyć w warunkach naturalnych.

W podwarszawskich lasach spotkałam natomiast jej bliską kuzynkę: kokorycz pustą (Corydalis cava) o fioletowo-niebieskich kwiatach. Kwitnie ona od marca do maja w dolnym piętrze lasów bukowych i grądów. Tworzy liczne mieszańce, także w kokoryczą pełną, o kwiatach w całej gamie odcieni od bieli przez różowy do fioletu.

Obydwie kokorycze wymagają gleb raczej luźnych, żyznych i dość wilgotnych, łatwo zadomawiają się w ogrodzie, tworząc liczne siewki. Nigdy jednak nie będą tak piękne jak ten wspaniały leśny kobierzec.

Wykorzystajmy wolne dni na podziwianie piękna naszej przyrody!

Miodunki

2011-04-19T05:39:00.001-07:00

Wśród wielu wczesnowiosennych bylin warto zwrócić uwage na miodunkę (Pulmonaria).

Poszczególne odmiany mają różne kształty liści, często w biało-srebrne wzory. Liście pojawiają się bardzo wczesną wiosną, często zimują pod śniegiem. Miodunka ma czerwowno-fioletowo-niebieskie kwiaty, zmieniające odcień. Niektóre odmiany mają kwiaty w czystych odcieniach: czerwieni lub błękitu. Łatwo się rozsiewa, a jeśli mamy w ogrodzie kilka odmian, możemy dochować się mieszańców.

Miodunka szybko rozrasta się w zwarte kępki, dobrze rośnie w miejscach półcienistych i cienistych, jest wrażliwa na suszę.

Warto wiedzieć, że w polskich lasach występuje dzika miodunka ćma, tworząca łany wczesnowiosennych kwiatów razem z zawilcami, przylaszczkami i kokoryczami.

Takie wielokolorowe dywany zdobią lasy na Lubelszczyźnie.

Przedwiosenne przylaszczki

2011-04-07T01:30:00.000-07:00

Część rabat w moim ogrodzie ma leśny charakter. Dzięki temu są łatwiejsze w obsłudze i mogę sadzić małowymagające rośliny.

Wyjątkowo lubię pierwsze, przedwiosenne kwiaty, które trudno zauważyć w warunkach naturalnych, a w ogrodzie z radością przynoszą pierwszy powiew wiosny.

Pomiędzy iglakami i różanecznikami posadziłam przylaszczki pospolite (Hepatica nobilis) w odmianie różowej i zwyczajnej.

Nie wymaga ona specjalnego zachodu, nawet jeśli listki uszkodzi mróz, wiosną obudzą się delikatne kępki kwiatów.

Jest to gatunek podlegający ścisłej ochronie, ale można kupić sadzonki przylaszczki typowo leśnej i w cudownych dekoracyjnych odmianach.

Wiosenne wierzby

2011-03-22T14:29:00.000-07:00

W tym tygodniu aura już typowo wiosenna. W ogrodzie miło popatrzeć na wierzby.

Wśród nich kępka miniaturowej wierzby dalekowschodniej zaszczepionej na wysokim sztamie.

Podobnie jak inne ozdobne gatunki nie ma wielkich wymagań, tworzy gałązki o długości do 30-40 cm, więc nawet bez przycinania tworzy zgrabną kuleczkę.

Inna moja faworytka to wierzba smocza, u której pędy są taśmowato spłaszczone w wyniku mutacji.

Ta forma rośnie niestety chaotycznie, wymaga silnego przycinania i przez resztę roku nie jest zbyt dekoracyjna. Ale teraz wiosną jej fantastycznie poskręcane gałązki są doskonałym elementem dekoracyjnym.

A u stóp wierzb - szaleństwo kolorów: krokusy, zawilce, ranniki...

Ogród japoński

2011-03-18T04:05:00.001-07:00

Skłaniający do zadumy...

W oczekiwaniu...

2011-03-06T09:57:00.001-08:00

Mój ogród jeszcze całkiem uśpiony, w dużej części pod śniegiem.

Patrzę na moje rabaty i podobają mi się te, na których rosną iglaki- są ciekawe także teraz, zimą.

Natomiast rabaty bylinowo-kwiatowe są takie puste.

Mam o czym myśleć tej wiosny...

Dosadzić tam iglaki? Coś zmienić?

Czy polubić?

A listki krokusów już czekają na trochę więcej słońca i ciepełko.

A ja czekam na zamówione nowe rośliny.

O pokręconych sosnach

2011-02-21T12:15:00.000-08:00

Przejeżdżając przez lasy w mojej okolicy zauważyłam rosnące na brzegu lasu mniejsze, pokręcone sosny. Zastanawiałam się jaka to może być odmiana sosna pospolitej, ale w źródłach znalazłam ciekawą odpowiedź.

Jest to inny gatunek sosny: sosna Banksa (Pinus banksiana), pochodząca z Ameryki Północnej, szybko rosnąca ale krótkowieczna.

Wyróżnia się wieloma szyszkami przylegającymi do poskręcanych gałązek i bardzo ubogimi pędzelkami z nielicznymi igłami. Nadaje jej to trochę orientalny wygląd, choć autorzy podręczników określają ją jako rachityczną i bezwartościową.

Warto wiedzieć, że jest to jeden z najbardziej odpornych gatunków sosny, polecany do sadzenia na glebach jałowych jako tzw. przedplon.

Sosna Banksa ma minimalne wymagania glebowe, może zatem poprzedzać nasadzenia bardziej szlachetne. Obecnie nie jest już sadzona w lasach państwowych, choć można ją kupić w szkółkach.

U mnie raczej się nie zmieści, chociaż te orientalne gałązki bardzo przypadły mi do gustu...

Barwy kotów

2011-02-17T03:17:00.001-08:00

Dzisiaj wyjątkowo, zoologicznie...

Dzisiaj dzień kota.

Kotów u nas dostatek, mają różne charaktery i różne kolory futerka. Niektóre mają rozumek, a inne nie mają rozumku tylko serduszko...

Niektóre kochają ludzi, inne są lekko autystyczne.

Ale wyjątkowy był mój ukochany Filipek.

Mały, chory kotek z krzywą główką. Po zapaleniu opon mózgowych troche gorzej słyszał. Miał największe serduszko z wszystkich naszych zwierząt, niestety miał też chłoniaka.

Myślę, że był u nas szczęśliwy, chociaż był tak krótko.

Białokore brzozy

2011-01-30T09:07:00.001-08:00

Brzozy (Betula) to jedne z najbardziej malowniczych drzew polskiego krajobrazu.

Są dekoracyjne przez cały rok, nawet teraz ich gałązki uroczo wyglądają na tle śniegu.

Brzozy należą do gatunków pionierskich, są światłożądne, ale mało wymagające co do gleby. Doskonale więc rosną na niezbyt urodzajnych mazowieckich piaskach.

Gatunki naturalne jak brzoza brodawkowata (Betula pendula) w krótkim czasie osiagają ogromne rozmiary, nie poleca się ich do małych ogrodów.

Szczęśliwie, można cieszyć się swoimi brzozowym gajem wybierając odmiany o ograniczonym wzroście. Wiele z nich jest szczepionych na pniu, który już nie rośnie w górę, a więc z roku na rok korona przyrasta jedynie na szerokość.

Taką odmianą jest odm. Younga tworząca szeroką parasolowatą koronę, często jednostronną.

Jeszcze ciekawsza choć trudna do zdobycia jest odmiana Gracilis o zwisających wiotkich gałązkach i listkach powcinanych jak u klonów plamowych.Tutaj, zaraz po posadzeniu, w jesiennej szacie...

A jeśli jednak mamy miejsce na dużą brzozę warto wybrać odmiany o kolorowych liściach jak cytrynowa Aurea, albo purpurowa Purpurea.

Odmiany ozdobne są podatne na choroby grzybowe, jeśli na listkach pojawią sie brunatne plamki, warto zastosowac odpowiedni specyfik. I jeszcze: brzozy będą rosły lepiej jeśli zastosuje się szczepionkę mikoryzową.

A przy okazji można dochować się własnych grzybów :)

Niezastąpiona trzmielina

2011-01-21T00:12:00.001-08:00

Są rośliny niezniszczalne, niezastąpione jeśli nie możemy poświęcić im zbyt wiele uwagi.

Taką rośliną jest trzmielina Fortunea (Eonymus fortunei). Opisywana jako krzew, dorastający do 0,5 m wysokości, może byc hodowana także w pojemnikach. Często przyjmuje pokrój płożący, albo pnący. Ostatnio pojawiły się także trzmieliny szczepione na wysokich sztamach, co zwiększa możliwości ich zastosowania. W moim ogrodzie trzmieliny rosną w wielu miejscach. Na rabatach cienistych przeplatają się z runianką i rozchodnikiem, przy rododendronach wypełniają miejsce u ich stóp. Moją faworytką była trzmielina wysoko szczpiona, która niestety została ucięta spadającym z dachu śniegiem. W tym roku posadzę ją znowu, ale już w bezpiecznym miejscu.Trzmieliny nie mają wielkich wymagań, rosną i na słonecznym i na cienistym miejscu, w przeciętnej glebie. Oczywiście, jeśli o nie zadbamy, odwdzięczą się żywymi kolorami liści i szybkim wzrostem. Są to cudowne rośliny zimozielone, jedynie po dużych mrozach listki podbarwiają się na czerwono i delikatnie zwijają.Na rynku dostępnych jest wiele odmian z żółtym i białym akcentem, więc można wybierać, albo kupić wszystkie. Zgadnijcie co ja wybrałam...

Ciemiernik cuchnący

2011-01-14T04:04:00.000-08:00

Powoli śnieg zalegający w ogrodzie od listopada ustępuje. Spod niego wychylają się najtrwalsze, najdzielniejsze rośliny, które korzystając z lekkiego ocieplenia szykują się do wiosny.
Wśród oliwkowo-szarego ogrodowego smutku przyciagają wzrok ciemną zielenią listków.

Ciemiernik cuchnący (Helleborus foetidus) jest dość dużą byliną z szeroko rozłożonymi liśćmi, ponad którymi wczesną wiosną pojawia się oryginalny pęd kwiatowy. W pełni rozkwitu sięga nawet do 6-80cm wysokości!

Nie wszystkim te oryginalne zielone kwiaty muszą się podobać, ja cenię je za przedsmak wiosny.
Kwitną wkrótce po zniknięciu śniegu, nawet już w lutym.
Cała roślina jest trująca, podobno cuchnie (ja nie odczułam).

Ciemiernik cuchnący, tak jak pozostałe gatunki lubi zaciszne, półcieniste miejsce, raczej na glebach zasobnych i wilgotnych i nie znosi przesadzania. Z praktyki wiem, że często wymarza, więc jeśli nie ma śniegu, warto go nakryć stroiszem.

U mnie rośnie w bardziej dzikiej, naturalistycznej części ogrodu. Warto go zaprosić do ogrodu by poczuć wiosnę troszkę wcześniej...

Zimowe kaliny

2010-12-14T00:14:00.000-08:00

Wiele odmian kaliny (Viburnum) tworzy duże kiście owoców, które pozostają na zimę.

Nie tylko wyglądają malowniczo, ale dają szanse przetrwania ptakom. Ciekawe są owoce odmiany żółtoowocowej (xantocarpum).

W moim ogrodzie dokarmiamy sikorki, sójki i sroki (te ostatnie wyspecjalizowały się w wydłubywaniu z misek psich chrupków), a kosy, dzwońce, a nawet szczygły i gile karmią się same objadając owocki z dzikiego wina, jabłonek ozdobnych, aronii i kalin.
Inne rośliny, których owoce są chetnie zjadane przez ptaki: cis, berberys, ognik, mahonia, irga, głóg i tarnina.

Wiśnie jesienią...

2010-11-01T11:40:00.000-07:00

Zaskakująca prawie wiosenna pogoda pozwoliła spędzić czas w ogrodzie robiąc ostatnie porządki.

Na krzewach i drzewach liściastych ostatnie przebarwiające się liście. Między nimi wisienka wczesna (Prunus incisa) odm. Kojou-no-mai.

Kupiona na przedwiośniu przyciągała wzrok niezliczonymi drobnymi białymi kwiatuszkami na powyginanych gałązkach. Rośnie dość szybko, na słonecznym stanowisku. Bywa także szczepiona jako drzewko, ale podobno jest wtedy mniej odporna. Ja mam formę krzewiastą, która w drugim roku u mnie dorosła do ok. 80 cm i ładnie się zagęściła.

Nie przypuszczałam, że jesienią zakończy wegetację zmieniając barwę liści na purpurowo-rdzawą. Delikatne, malutkie listki już ledwo się trzymają na pokręconych gałązkach. W zagięciach gałązek już czekają na wiosnę pączki kwiatowe...

Do zobaczenia wiosną wisienko!

A o cykliczności pór roku przypominają także subtelne krokusy jesienne.

Jeśli jeszcze ich nie masz, wpisz na listę, kosztują grosze. Cebulki sadzi się w sierpniu, a w ostatnich promykach słońca już listopadowego przypomną o sobie i o tym, że wiosna już niedługo...

Między żółcią a różem: parocja perska

2010-10-26T04:18:00.001-07:00

Parocja perska (Parotia persica) nie jest często spotykaną rośliną. Jest jednak warta polecenia, aby uzupełnić kolekcję roślin ciekawie wybarwiających się.
Parocja jest spokrewniona z oczarem, ma podobne grube, skórzaste liście, ale mniejsze wymagania. Dobrze rośnie na glebach przeciętnych, lekko kwaśnych, byle nie była narażona na zimne wiatry.
Parocja ma sylwetkę gęsto rozgałęzionego drzewka, można korygować jej kształt albo prowadzić jak krzew. Niewątpliwym atutem parocji jest jesienny kolor liści: różowo-żółty. Bardzo unikalne zestawienie, prawda?

A tak 1 listopada parocja wygląda w całości, z wygrzewającym się kotem w tle...

A reszta ogrodu powoli zasypia jesiennie...

Zaskakujący perukowiec

2010-10-17T09:10:00.001-07:00

Perukowiec podolski (Cotinus coggygria) odmiana Golden Spirit (Ancot) od wiosny do jesieni rozświetla ogród limonkowo-zielonymi listkami. Teraz zaskakuje: stopniowo listki robią się żółte, brzoskwiniowe, morelowe, różowe, czerwone... Coś fantastycznego!

Moje perukowce rosną w dwóch różnych miejscach i przybrały różne odcienie, jak widać jeden bardziej brzoskwiniowe, drugi ma liście o kolorze między różowym a czerwonym.

W słońcu migocą ciemne ogonki liściowe i bardzo jasne unerwienie liści.

Ta odmiana perukowca, ma wymagania podobne do starszej odmiany o purpurowych liściach. Dobrze rośnie w miejscach słonecznych, zacisznych, na glebach dość żyznych. Wiosną późno zaczyna wegetacje, czym martwi mnie każdej wiosny, ale jak już ruszy, to przyrasta kilkadziesiąt cm. Moje złote duszki są jeszcze młode, nie mają peruczek, ale swoimi jesiennymi kolorami podbiły moje serce.

Zakątek w którym rosną ma teraz ogniste barwy, poza perukowcem przebarwiła się magnolia, borówki, kaliny i modrzew.

Szkoda, że to już ostatnie tak kolorowe dni jesieni...

Paprocie, już po...

2010-10-12T03:58:00.000-07:00

Mroźne poranki sprawiły, że liście paproci zamarzły.
Jeszcze w zeszłym tygodniu lśniły w słońcu.
W częściowo leśnym, naturalistycznym ogrodzie dobrze jest posadzić albo zostawić, jeśli są, paprocie. Ich liście są doskonałym elementem graficznym, teraz jesienią i wczesną wiosną.

Oprócz bardzo wyrafinowanych i zupełnie najjnowszych odmian paproci, pamiętajmy o naszych rodzimych. Tutaj jedna z pospolitszych w naszych lasach: orlica pospolita (Pteridium aquilinum).

Powrócą w postaci zielonych pastorałów już wiosną!

Mroźny poranek...

2010-10-10T11:26:00.001-07:00

Jednocześnie trzaskająco mroźny i ciepło słoneczny.

Niestety już po nasturcjach, daliach i liściach dzikiego wina...

Zostały jeszcze ostatnie róże...

Jesienne jabłuszka

2010-10-04T10:30:00.000-07:00

Nie mam w ogrodzie prawdziwej jabłoni.

Mam natomiast kilka odmian jabłoni ozdobnych. Są cudowne wiosną, każda ma kwiaty w troszeczkę innym odcieniu różowego, ich liście też są różne od zielonych przez zielono-bordowe do ciemnego buraczkowego. Jesienią pokazują się z innej strony: obsypując się drobnymi owockami błyszczącymi wśród przebarwiających się liści. Czerwone,malutkie owoce, w takiej ilości, że aż drzewko zmieniło pokrój na płaczący, to odmiana z ciemnymi kwiatami i liśćmi - Ola.

A to maleństwo, pierwszy sezon u mnie kończy kiśćmi owoców wielkości wiśni. Jabłoń japońska odmiana Pom Zai. Malutka, troszkę pokręcona jak bonsai i bardzo, bardzo odporna. Polecam szczególnie wielbicielom ciekawostek!

I tegoroczna ulubienica, kolejny rok u mnie, zadomowiła się i cała obsypała owocami. Idealnie żółte owocki, żółtnące liście - odmiana Golden Hornet.

Odmiany ozdobne jabłoni osiągają nie więcej niz 5 metrów wysokości, nie mają specjalnych wymagań, są wystarczająco mrozoodporne. Jedynie w wilgotnych latach, liście mogą być porażane przez choroby grzybowe.

Liczne, drobniutkie owocki można konserwować w cukrze jako ozdobę do tortów, tylko kto w dzisiejszych czasach robi torty?

Druga możliwość, znacznie bardziej ekologiczna i wspierająca bioróżnorodność w ogrodach: można zostawić na zimę na gałązkach, dla ptaków. Na przedwiośniu będzą wybawieniem dla zmarzniętych kosów!

Szukając ciekawych i pożytecznych roślin do ogrodu, warto zdecydować się na "rajską jabłonkę".

Jesienna Anita

2010-09-26T05:59:00.000-07:00

Niektóre powojniki zaczynają kwitnąć późnym latem, w końcu sierpnia, a teraz w promieniach jesiennego słońca pokazują cały swój urok. Taką odmianą jest Anita, z grupy Tangutica.

Jak widać jest wprost obsypana dość dużymi kwiatami z szeroko rozchylonymi płatkami otaczającymi cytrynowe pręciki.

Anita, tak jak i inne odmiany z tej grupy, najlepiej rośnie w miejscach słonecznych, dobrze znosi gleby wysychające. Mają gęstwinę delikatnych gałązek tworzących szybko szczelną zasłonę na płocie, altanie czy siatce. U mnie Anita rośnie na starym pniu sosny, przeplatając się z winobluszczem pięcioklapowym odmiany Star Showers, który w sezonie ma białe plamki na liściach, a teraz przebarwia się na różowo i czerwono.

W innej części ogrodu króluje dereń, w lecie stanowiący spokojne, zielone tło dla sąsiednich roślin, teraz króluje z purpurowymi liśćmi wznoszącymi się na bordowych pędach. Więcej o tym dereniu pisałam tu.

Także jesienią ogród pokazuje swoje wielobarwne oblicze...

O różach i muzyce

2010-09-17T00:11:00.001-07:00

Druga połowa września to doskonała pora na sadzenie róż.
Szczęśliwie udało mi się powiększyć kolekcję o wyjątkowa odmianę róży wielkokwiatowej: Fryderyk Chopin.
Jest to odmiana doskonała: duże biało-kremowe kwiaty na tle ciemnych liści. Odmiana polskiej hodowli, więc wytrzymała i mrozoodporna. Co więcej, obficie kwitnie i teraz jesienią powtarza kwitnienie.
Mój zachwyt dla różny Chopin rozpoczął się od letniej wizyty w Żelazowej Woli. Z okazji Roku Chopina park przeszedł gruntowną rewaloryzację, dosadzono wiele roślin ozdobnych tworząc wspaniałe kompozycje. Dobudowano też bardzo nowoczesne pawilony, co nadaje całości zupełnie inny charakter niż kiedyś.
Sami zobaczcie:
hosty i tawułki w cieniu starych drzew,
a tutaj odrobina nowoczesności: purpurowy buk płaczący, u jego stóp czosnki i lobelie, a w tle bardzo nowoczesny pawilon z herbaciarnią,

a to część najstarsza: rodzinny dworek Chopina. Co ciekawe: ogromne drzewo ocieniające dom to nie tradycyjna lipa ale grujecznik japoński!

W ogrodzie dla miłośników roślin przygotowano unikalną niespodziankę: sklep ogrodniczy!

Co więcej, kupowane rośliny są pakowane w firmowe, ekologiczne papierowe torby. Trudno potem z nimi spacerować po ogrodzie czy odpoczywać przy kawie, ale pomysł jest doskonały!

Kupiłam pięknie kwitnącą polską wielokwiatową odmianę róży Jarocin o amarantowych kwiatach, marząc jednak o odmianie Chopin...

Tak kwitnie różyczka Jarocin: energiczna, wytrzymała, młodzieżowa...

A to odmiana Fryderyk Chopin: klasyka, dostojność i elegancja. Gigantyczne kwiaty, robiące wrażenie zwłaszcza na jednorodnej rabacie przed dworkiem Chopinów.

Tak więc na mojej różance, po inspirującej wizycie w ogrodach Żelazowej Woli będą sąsiadować Jarocin i Chopin...

A mijając Sochaczew, skręćcie aby odpocząć przez chwilę w tym unikalnym ogrodzie, tak harmonijnie łączącym tradycję z nowoczesnością....

Polecam!

Uroczy drobiazg: Trójsklepka

2010-09-13T10:16:00.000-07:00

Tajemnicza, ciekawa i dość rzadko spotykana bylina.
Nazywana żabim storczykiem, albo nawet ropuszą lilią, co może sugerować, że brzydka albo że zielona, albo, że wodna...
A tymczasem: urocza, delikatna i zupełnie nie-storczykowa. Trójsklepka owłosiona (Tricyrtis hirta) o liściach przypominających doniczkową trzykrotkę i niewielkich ale bardzo oryginalnych kwiatuszkach.
Botanicznie nie ma wiele wspólnego ze storczykami, należy do rodziny liliowatych, a kwiaty przypominają raczej kwiaty męczennicy (passiflory) niż storczyków.
Trójsklepka polecana jest na miejsca raczej cieniste. Można ją sadzić wśród host i paproci. Nie jest zbyt duża ani ekspansywna, dlatego jej miejsce powinno być niezagrożone przez rozrastających się sąsiadów. Kwiaty są raczej drobne i wbrew opisom w katalogach trudno sobie wyobrazić ich zastosowanie na kwiat cięty. Trzeba więc posadzić ją blisko patrzącego, inaczej zginie z widoku.
W tym roku w naszych sklepach pojawiło się kilka odmian trójsklepki: o kwiatach fioletowych, żółtych, a także o liściach w paseczki i z białym brzegiem. Warto wybrać coś dla siebie, dokupując do kompletu środek na ślimaki. Niestety trójsklepka jest przepyszna, moje maleństwo zostało ledwo odratowane przed bezmuszlowymi głodomorami...
A teraz jak pięknie odpłaca za uratowanie życia....

Motylowo-budlejowo..

2010-08-27T05:12:00.000-07:00

Cudowne przewieszające się kwiatostany przyciągające stada motyli...

To właśnie budleja Dawida, zwana motylim krzewem.

Kwitnie późnym latem, w zasadzie aż do przymrozków. Ma cudowne kwiaty w odcieniach od bieli przez różowy, fioletowo-liliowy aż do ciemnego, prawie granatowego fioletu.

Najnowsze odmiany mają kwiatostany nawet 50cm, są też odmiany wielokolorowe i z białym obrzeżeniem liści.

Nic tylko poszukać kolejnego wolnego miejsca w ogrodzie, prawda?

Budleja jest rośliną niezbyt wymagającą opieki w sezonie-trochę nawozu, obrywanie przekwitłych kwiatostanów i już. Najpiękniej rozrasta się w miejscach słonecznych, a coroczne przyrosty sięgają prawie wzrostu człowieka.

Doskonale dopełnia kompozycje późnoletnie: z astrami, różami czy krzewami iglastymi.

Niestety, nie jest krzewem w pełni mrozoodpornym i dlatego jesienią wymaga chwili naszej troski. W zasadzie przykrywamy ją tak jak róże, przycinając wcześniej w zgrabny kopczyk. A potem koniecznie ściółkujemy, przysypujemy nasadę krzewu, a górę zawijamy włókniną albo słomą. Niektóre odmiany (np. variegata) są bardziej wrażliwe i mogą przemarzać mimo okrycia.

W moim ogrodzie, z czterech odmian, ostatnią zimę przeżyły tylko dwie, a poprzednią- żadna.

Tak więc, kupując budleję trzeba brac pod uwagę jej delikatność, posadzić w zacisznym miejscu i pomóc w przezimowaniu.

Ale potem, mamy kolorowego niezawodnego przywabiacza motyli...

Nawłociami jesień się zaczyna...

2010-08-19T00:39:00.000-07:00

Tak, powolutku, codziennie coraz bardziej czuć jesień...
Cudowną rośliną pełni lata jest nawłoć (Solidago), kiedyś poetycko nazywana polską mimozą.
Ma cudowne, wyraziste kwiatostany, pełne malutkich złocistych gwiazdeczek, należy przecież do rodziny astrowatych. Kwiaty są miododajne, a wyciągi z rośliny stosowano w ziołolecznictwie.

Nawłoć jest rośliną bardzo ekspansywną, szybko zarasta łąki i nieużytki. Dlatego i w ogrodzie trzeba mieć ją na oku: systematycznie usuwać odrosty i przekwitające kwiaty. Można też poszukać odmian ogrodowych, które są niższe, bardziej zwarte i pozostające na wskazanym miejscu. Nawłoć jest rośliną niezniszczalną, dominującą na jesiennej rabacie, wśród astrów, dalii i kończących kwitnienie floksów.
Teraz, w połowie sierpnia nadwiślańskie łąki to królestwo nawłoci.

Z jednej strony - piękne kolory pełni lata na tle już przygasającej zieleni. Z drugiej - siła ekspansji jednej rośliny, która wiele lat temu uciekła z ogrodu botanicznego w Anglii.

Słonecznych późnoletnich dni!

Okrywowa czarodziejka...

2010-08-15T08:41:00.000-07:00

Pisałam już o zachwycających różach wielkokwiatowych, które hoduję na rabacie dumnie zwanej "różanką" pod południową ścianą domu.
Dzisiaj portret innych róż, zbliżających się do ideału róży dla zapracowanych: róże okrywowe. Są niezbyt wysokie (do 50cm), kwitną cały sezon (czerwiec-listopad), mają drobne kwiatki, są dość odporne na przemarzanie i choroby grzybowe do tego zazwyczaj rozrastają się silnie i nie są przesadnie drogie. Doskonale sprawdzają się w zieleni publicznej i miejskich ogrodach.
Czy mają wady? Wiele odmian nie pachnie, ale można znaleźć także mocno pachnące.
Najpopularniejsze odmiany róż okrywowych to seria Fairy (Czarodziejka) z odmianami: czerwoną (Fairy Dance), różowymi (Lovely Fairy i najstarszą z tej grupy The Fairy), białą (White Fairy) i żółtą (Yellow Fairy). Każda z tych odmian może być sadzona na rabacie z innymi różami lub bylinami, także na obwódkach czy skarpach. Spotyka się też formy szczepione na wysokiej nóżce- cudne, ale bardziej wrażliwe na przemarzanie.
U mnie róże okrywowe rosły najpierw na rabacie kwiatowej, wymieszane z różnymi bylinami. Tworzyły dość dowolne, zaskakujące czasem kompozycje, nie zawsze jednak było je widać...
W ubiegłym roku obsadziłam nową rabatę, gdzie rosną samodzielnie, co pozwala zwrócić na nie większą uwagę.
Jeśli masz jeszcze troszkę wolnego miejsca w ogrodzie, może wyczarujesz miejsce dla Czarodziejki?

Słoneczne słoneczniczki

2010-08-03T10:00:00.000-07:00

Moja Babcia pod oknem miała właśnie takie pełne słońca, żółte pompony słoneczniczków.
Oczywiście trafiły na moją listę roślin do ogrodu, ale są tak pospolite, że wcale nie było łatwo je kupić. Zanim znalazłam właśnie tę odmianę, kupiłam kilka innych. Nawet nie przypuszczałam, że jest aż tyle różnych choć bardzo podobnych roślin, oczywiście o zupełnie innych nazwach botanicznych.
Na pierwszym zdjęciu- rudbekia odmiana Goldquelle. Poniżej- słoneczniczek szorstki (Heliopsis helianthoides) w odmianach: typowej, z marmurkowymi liśćmi (Loraine Sunshine) i pełnej.
Wszystkie sprawdzają się w ogrodzie jako niezbyt wymagające byliny pełni lata. Warto tylko pamiętać, że osiągają imponujące rozmiary i ogołacają się od dołu. A zatem -w pasie mocny sznurek i paliki, a u stóp- inne roślinki do zasłonięcia.
A słoneczniczki mojej Babci rosną do dziś, pod oknem na małym podwórku, tuż przy skrzyżowaniu Nowy Świat/Świętokrzyska w samym centrum miasta....

Niezniszczalne liliowce

2010-07-23T03:40:00.000-07:00

Liliowce (Hemerocallis) to moje ulubione lipcowe byliny. Kwitną jak oszalałe, codziennie rano otwierając kolejne kwiaty, które opadają wieczorem. Są zupełnie mało wybredne, wolą miejsca bardziej słoneczne niż cieniste i kwitną i kwitną bez końca...

Wiosną podsypuje im trochę nawozu, podlewam w upały, a przed zimą przycinam zasychające liście. I tyle. A w zamian-codziennie inny zestaw kwiatów:

jasnych

ciemnych prawie gładkich, choć nie do końca

z ciemnym środeczkiem

i jeszcze innych i jeszcze ładniejszych jeden od drugiego...

Są jeszcze odmiany z białym brzegiem na liściach, są pająki, są fryzowane po brzegach...

Niezniszczalność i nietrwałość w jednym...

Dzwoniące clematisy

2010-07-06T12:17:00.000-07:00

Oprócz wielkokwiatowych odmian klematisów, w tym roku dosadziłam kilka z kwiatami w kształcie dzwonków.
Pierwsza odmiana to Walenburg z grupy Viticella, której kwiaty są szeroko otwarte, dwukolorowe. Każdy z czterech płatków jest cieniowany od karminowych brzegów do biało-zielonego środeczka.
Wyraźnie większe, też czteropłatkowe kwiaty ma odmiana Pamiat Serdtsa (grupa Integrifolia). Jej kwiaty mają nawet do 8-10 cm i tworzą wyraziste czysto fioletowe plamy. Ta odmiana może być sadzona także bez podpór, jako bylina (np. w ogrodzie fioletowym na dachu BUW).
A to ciekawostka-też cztery płatki, szeroko otwarte prawie jak liście koniczyny. Ale to zestawienie kolorów: białe płatki z zielonymi podwinietymi końcami, wyglądają jak wycięte z delikatnej krepiny. Jest to odmiana Alba Luxurians, grupa Viticella.

I na koniec- typowe dzwoneczki odmiany Etoile Rose, grupa Texensis. Niewielkie, cieniowane różowe kwiatuszki. Małe, drobne, niepozorne, ale też urocze...

Powojniki z grup Viticella, Integrifolia i Texensis mają same zalety: są w pełni mrozoodporne, ponieważ co roku wypuszczają nowe pędy od podstawy rośliny, jeśli wymagają cięcia to na wysokości 10-20 cm wiosną. Kwitną bardzo obficie i dość długo (zazwyczaj od czerwca aż do sierpnia) i nie wymagają zbyt skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych. Nie są gigantami - rosną raczej szeroko ale silnie - do 2-3 metrów wysokości, mogą obrosnąć płot albo stary pień albo wkomponować się pomiędzy inne rośliny. A ich urocze, delikatne kwiaty doskonale ubarwią płot czy ogrodzenie...

Rehabilitacja żylistka

2010-06-20T06:35:00.001-07:00

Dzisiejszy poranny spacer po ogrodzie pozwolił na uchwycenie urokliwych kwiatuszków żylistka (Deutzia scabra). Mój żylistek został kupiony jako trzmielina, przez co przycięłam go nie wtedy kiedy trzeba, więc ani się nie przebarwił jesienią (w końcu nie jest trzmieliną), ani nie kwitł (w końcu źle go przycięłam), jednak postanowiłam dać mu ostatnią szanse przed wyrzuceniem. Poniżej jest efekt tej szansy ostatniej!

Gęsto ułożone na gałązkach wiechy wielopłatkowych, postrzępionych białych dzwoneczków.
Kwiaty przyciągają sporo owadów, chociaż prawie nie pachną.Żylistek jest krzewem bardzo rozłożystym i całe gałęzie: od nasady do szczytu obsypują się kwiatami. Kwiaty pojawiają się na zeszłorocznych gałązkach, nie wolno go zatem przycinać jesienią (odwrotnie niż w przypadku trzmieliny)!

Oczywiście nie jest to krzew bardzo wymagający. Miejsce i warunki uprawy- jak dla jaśminowców, ale jest troszkę bardziej wrażliwy na suszę. W przeciętnych warunkach ogrodowych poradzi sobie świetnie, zwłaszcza jak dostanie od nas kolejną szansę!

Purpurowe powojniki

2010-06-14T10:19:00.001-07:00

W pierwszym tygodniu czerwca zaczynają kwitnąć powojniki (Clematis). W tym roku najobficiej obsypały się kwiatami dwie ciemopurpurowe odmiany: Romantika i Niobe.

Romantika należy do powojników wielokwiatowych późno kwitnących, chociaż u mnie zaczyna kwitnienie wcale nie później od innych. W tym roku rozrosła się imponująco, oplatając kilka konarów po starej brzoskwince, które są dla niej stelażem.

Jej kwiaty są cudownie niepokojące-aksamitne, bordowo-fioletowo-czarne, lekko zwieszające się z delikatnych łodyżek. Mają zmienną liczbe płatków: od 4 do 6 i ledwo widoczny jaśniejszy pasek na środku.
Szeroko otwarte ku górze i wyraźnie purpurowe są kwiaty odmiany Niobe, z grupy wielkokwiatowych wcześnie kwitnących. Jest to jedna z najpopularniejszych odmian o ciemnych kwiatach, co ciekawe, polskiej hodowli.

Jej gigantyczne, szerokie kwiaty mają ciekawy bordowy kolor z jaśniejszym środeczkiem i bladymi pręcikami.

Powojniki mają wiele zalet: przede wszystkim nie wymarzają tak łatwo jak róże. Można je sadzić przy starych drzewach, albo przy nowych pergolach, byle w miejscu dość słonecznym (ale cienistym u podstawy pnącza- najlepiej dosadzić tam inną roślinkę). Odmiany wielokwiatowe kwitną na pędach tegorocznych- a zatem przycina się je wczesną wiosną.

Naprawdę, warto spróbować uprawy powojników wybierając odmianę w ulubionym kolorze, a potem kolejną i jeszcze jedną...

Świetlista tawuła japońska

2010-06-08T11:29:00.001-07:00

W kolekcji roślin dla zapracowanych dzisiaj tawuła japońska (Spiraea japonica) odm. Goldflame.
Jest typowym krzakiem do wielobarwnych kompozycji, dekoracyjnym głównie dzięki delikatnie zabarwnionym liściom: od limonkowo zielonych, przez słonecznie żółte aż do różowo czerwonych. Kwitnie niepozornie, tworząc puchate różowe koszyczki, które są chętnie odwiedzane przez poszukujące nektaru owady.

Tawuła doskonale uzupełnia rabaty z krzewami- dodaje takiej jasnej i świetlistej radości.

Jest rośliną prawie bezobsługową. Wymaga jedynie wiosennego lub jesiennego (po kwitnieniu) cięcia aby nadać jej formę zgrabnego kopczyka. Nie osiąga wielkich rozmiarów (dorasta do 60-80 cm), nie tworzy rozłogów, nie zagłusza sąsiadów, nie wymaga okrycia na zimę i jest tania. A jesienią cudnie się przebrawia - ale teraz nie myślmy o jesieni!

A więc: gdzie by tu upchnąć w ogrodzie kolejną tawułkę?

Doskonałość irysów...

2010-06-02T04:16:00.000-07:00

Jeszcze kilka irysów. Wyjątkowo delikatne o wąskich liściach przypominających sztywne trawy są irysy syberyjskie.

Które piękniejsze błękitno-fioletowe czy nieskazitelnie białe? Rosnący dziko w Polsce, dość powszechny, kosaciec żółty. Zdjęcie zrobione nad brzegiem rozlewisk i starorzeczy Wisły. W swoim naturalnym środowisku wygląda najpiękniej.

Prawda, że te kwiaty są doskonałe w swojej subtelności?

Dostojne irysy

2010-05-31T10:58:00.000-07:00

Irysy bródkowe to kolejne cudowne byliny.

Należą do grupy roślin dla zapracowanych - sadzisz w dogodnym miejscu i masz spokój. Ewentualnie - co kilka lat nadmiar rozdajesz sąsiadom...

To dogodne miejsce powinno być przede wszystkim słoneczne i dość żyzne, a kłącza sadzisz byle jak - ledwo pod powierzchnią ziemi (mówi się: żeby grzały się na słońcu).

Warto wiosną sypnąć trochę nawozu obornika albo innego niezbyt wyszukanego. I już... A potem trzeba cierpliwie poczekać do ostatnich dni maja, kiedy kolejno pojawią się zachwycająco doskonałe...

Nie wiem jak Wy, ale ja właśnie dopisałam kilka nowych odmian o zaskakujących kolorach do listy zakupów ;).

O łubinach kilka słów

2010-05-26T10:32:00.000-07:00

Łubiny ozdobne należą do cudownych, wielobarwnych bylin, które doskonale radzą sobie nawet na słabszych glebach. Jest to możliwe dzięki temu, że podobnie jak inne rośliny motylkowe, współpracują z bakteriami korzeniowymi, które dla nich wyłapują związki azotowe.

Lubię łubiny zarówno za ich symetryczne wielopalczaste liście, po których regularnymi dróżkami spływają krople deszczu jak i za okazałe kwiatostany wznoszące się nad rabatą.

Kwiatostany łubinu są niezwykle regularne z zieleniejącym czubeczkiem i coraz ciemniejszymi dolnymi kwiatami. Warto je obcinać gdy przekwitną co pobudzi roślinę do powtórnego kwitnienia.

A na razie, właśnie na przełomie maja i czerwca zachwyćmy się ich cudownymi nasyconymi barwami...

Majowa obfitość

2010-05-16T01:27:00.000-07:00

Deszczowy jest maj w tym roku. Dzięki temu rośliny rosną bardzo bujnie, tworząc obfite i gęste kompozycje. Zieleń liści w wielu odcieniach tworzy niesamowitą mozaikę z kropelkami innych kolorów.
Niektóre rośliny są ciekawe ze względu na swoją formę. Jedną z moich faworytek jest pokręcona bordowolistna leszczyna. Przy niej posadziłam żurawki w różnych odcieniach bordowego.

Jak widać powyżej wilgotny maj sprzyja paprociom, między którymi nieśmiało przepychają się chabry.
W moim ogrodzie mam wiele odmian o kolorowych liściach, które wprowadzają trochę odmiany nawet gdy nie kwitną. Jedną z moich ulubionych jest trzmielina, której biało-zielone liście ścielą się u stóp różanaczników w przedogródku.Zdjęcie powyżej to widok z okna jakby ujęty w ramy: czerwonolistnej śliwy- z lewej i kolumnowej wiśni- z prawej.

Dzisiaj też pada- ale czy warto narzekać?

Kontrasty...

2010-05-09T09:43:00.001-07:00

Czasami wśród wielobarwnych kompozycji pojawiają się zaskakujące kontrasty.
W zasadzie czarno-białe. Nie ma oczywiście prawdziwie czarnych kwiatów, ale są prawie czarne, purpurowo aksamitne...
Pozytyw- wierzba japońska Amonagawa i prawie czarny tulipan:
Negatyw- szachownica perska i bardzo subtelne tulipany:

Zachęcam do poszukiwania unikalnych zestawów barw w ogrodzie!

Tulipanowe szaleństwo...

2010-05-01T12:06:00.000-07:00

Jesienią nie bardzo miałam czas na uporządkowane sadzenie tulipanów.

Podzieliłam je na trzy skrzynki mieszając dość dokładnie kolory, odmiany i kształty kwiatów: ogniste, romantyczne i pełne temperamentu.

Posadziłam czekając z niepewnością na wiosenny efekt.

I teraz trwa spektakl...

Pełne temperamentu:
Romantyczne:

Ogniste:

Przecudny, wielobarwny chaos tulipanowy.

Zachęcam, spróbujcie w przyszłym roku!

Oczywista pełna wiosny...

2010-04-18T11:12:00.001-07:00

W moim ogrodzie pełnia wiosny wybucha nagle: setkami zielonych kiełków startujących z niezliczonych cebulek i nagle przychodzi dzień kiedy nie mam wątpliwości.

Tak, to już pełnia wiosny...

Pełnia zapachów...

Pełnia kolorów...

Dziś był właśnie taki dzien pełen żywiołowej wiosny, a jednocześnie

dzień pełen melancholii i zadumy nad życiem, które w pełnym biegu pędzi dalej...

Pierwszy różanecznik

2010-04-05T11:41:00.001-07:00

Tak, już wiosna...

Aby obserwować jak kolejne rośliny rozpoczynają wegetację, warto sadzić także rzadkie odmiany roślin, które kwitną wyjątkowo wcześnie.

Od kilku dni swoje piękne nostalgiczno różowe kwiaty otwiera Różanecznik wczesny (Rhododendron x praceox). Nie są tak oszałamiająco obfite jak odmian późniejszych, ale wnoszą kropelkę koloru do jeszcze uśpionej rabaty kwasolubnych.

Ten mieszańcowy rododendron to średniej wielkości dość delikatny w zarysie krzew (do 1,5 m wysokości), o niewielkich zimozielonych liściach i szeroko rozgałęzionych gałązkach. Na szczytach pędów tworzy skupiska po 3-4 kwiaty w kolorze i rozmiarze azaliowym.

Jest to odmiana różanecznika, która znosi nawet lekko wapienne podłoże.

A więc sezon różanecznikowy już otwarty!

Już są...

2010-03-24T09:45:00.001-07:00

W zasadzie nie potrzeba słów...

Trzeba wcześniej wracać z pracy, aby zdążyć obejść ogród i uśmiechnąć się do tych malutkich promyków wiosny, które masowo strzeliły w górę...

I krokusy i przebiśniegi i ranniki, a za nimi już pędzą tulipany, narcyzy i hiacynty, a pomiędzy liśćmi pierwsze mechate kwiatki rozwijają przylaszczki...

Gdzieniegdzie rozwijają się stopniowo wielkie kwiaty ciemierników...

Nad nimi wierzby nagle strojne w pękate, mechate białe kuleczki.

I nawet gdy nie ma słońca i troszkę chłodniej to widać, że to już...

Orientalne piękności

2010-03-14T11:21:00.000-07:00

Zaskakujące zestawieniami kolorów... Drapieżne i romantyczne...

Wyraziste i bardzo delikatne...

Dodają tyle barw do szarości niekończącej się zimy...

Storczyki - mieszańce Falenopsis (Phalenopsis) nie są zbyt wymagające. Dobrze znoszą warunki mieszkaniowe, kwitną nieprzerwanie w zimowych miesiącach. Trzeba jedynie dbać o ich podlewanie i kąpać je w miseczce z wodą zamiast tradycyjnego podlewania...

A wtedy kwitną i kwitną...

A nawet mają zaskakujące życie wewnętrzne...

Pączki, pączki

2010-03-08T11:21:00.000-08:00

Jeszcze nieśmiałe, delikatne...

Nabrzmiałe oczekiwaniem na ciepłe, prawdziwie wiosenne dni...
Wierzbowe, wiciokrzewowe i wawrzynkowe...

Hiacyntowa delikatność...

2010-02-28T07:29:00.001-08:00

Dzisiaj wiatr już całkiem ciepły, śnieg już prawie stopniał, a w domu:

Stopniowo, od kilku dni otwierają się kolejne hiacynty, posadzone w styczniu.

Błękitne z ciemniejszą smugą na płatkach i morelowe z delikatnym odcieniem różu.

Dzięki nim wiosna już trochę bliżej...

Zieleń i nie tylko zieleń...

2010-02-21T04:37:00.000-08:00

Ciagle w oczekiwaniu na coraz dłuższe dni, coraz jaśniejsze dni, coraz bardziej wiosenne dni...

W oczekiwaniu na zieleń...

W wielu miejscach w ogrodzie mam kompozycje prawie-zielone, czasem szaro-zielone, czasem złoto-zielone.

Jest wiele roślin dekoracyjnych nawet bez kwiatów. O liściach w kropki, w paski, w plamy albo różnokolorowych.

Więc nie tylko zieleń, ale także złoty, szary, bordowy.

Liście szorstkie, mechate, równowąskie i szerokoklapowate.

Cudowna romaitość. Nieskończone możliwości komponowania.

Już niedługo będą znowu z nami...

Mazowieckie wierzby...

2010-02-11T02:07:00.000-08:00

Miało już nie być postów zimowych, ani zdjęć białych, bielszych i jeszcze bielszych.

Ostatnie kilka dni spędziłam poza domem, a krajobrazy mijane po drodze były właśnie takie:

Kolorowo na piasku...

2010-02-06T01:53:00.000-08:00

W komentarzach pojawiło się pytanie jakie rośliny dobrze rosną na piaszczystej glebie. No cóż, mój ogród też nie leży na żyznych czarnoziemach, ale na mazowieckich piaszczystych lekkich glebach.

Są jednak rośliny wprost stworzone do takiego siedliska. Jedną z nich jest szczodrzeniec (Chamaecytisus), który jest blisko spokrewniony z naszym rodzimym żarnowcem (Cytisus) kwitnącym słonecznożółto na brzegach lasów w końcu czerwca.

Krzewy te należą do roślin motylkowych, a więc korzystają z dobrodziejstwa współpracy z mikroorganizmami korzeniowymi dostarczającymi im składników pokarmowych. Mają sztywne gałązki i zredukowane listki, dzięki czemu mogą rosnąć w miejscach bardzo suchych, prawie jałowych. Oczywiście, jeśli posadzimy je w przecietnej glebie ogrodowej, będziemy czasem nawozić i podlewać - będą zachwycone i obsypią się kwiatami.

Na rynku dostępnych jest bardzo wiele odmian o kwiatach od bieli aż do purpury, często dwukolorowych. Trudno się im oprzeć, dlatego ja mam kilka różnych odmian.

W bardzo mroźne, wietrzne i bezśnieżne dni (czyli nie w tym roku!) szczodrzeńce mogą przemarzać, warto je posadzić w miejscach zacisznych albo osłonić od wiatru. W razie przemarznięcia - mocno przyciąć, a napewno odbiją.

Zimowozłota sosna...

2010-02-02T00:13:00.000-08:00

Są iglaki ciemnozielone, które stanowią spokojne i jednostajne tło dla innych roślin. Są też iglaki, które nieoczekiwanie, właśnie zimą pokazują swoje inne, bardziej kolorowe oblicze.

Jest kilka gatunków iglaków zmieniających zimą kolor na złoty, miedziany czy miedziano-złoty. Chyba najmniej wymagające z nich to sosny: sosna pospolita (Pinus sylvestris) i kosodrzewina (Pinus mugo), obydwie mają kolorowe zimą odmiany nazywane Wintergold.Poniżej jedna z nich- sosna pospolita Wintergold o ciepłym złotożółtym zabarwieniu igieł, które stopniowo przebarwiają się w początku grudnia i pozostają złote do przedwiośnia.

Jest to drzewo o dość luźnym pokroju, pięknie widocznych okółkach gałęzi. Osiąga średnie rozmiary: do 3-4 metrów wysokości i 1,5 metra szerokości po 10 latach.

Jeśli posadzimy ją na rabacie z ciemnymi iglakami, jej kolorowe gałązki wprowadzą zimą ciekawy kontrastowy akcent - tak jak tutaj - przy srebrnostalowych jałowcach i ponad biało-zieloną trzmieliną.

Kolorowe klejnoty...

2010-01-24T08:04:00.000-08:00

Przywiabiania wiosny ciąg dalszy...

Kolejne kolorowe i delikatne, już prawie wiosenne drobiazgi. Odmiany miniaturowe pierwiosnka ogrodowego (Primula elatior).

Można je kupić już teraz, trzeba tylko bardzo dokładnie opatulić w papier w drodze do domu!
Kwitną we wszystkich możliwych kolorach, wyciągając kwiatki do słońca. W domu wymagają dość dużej wilgotności, sporo słońca. Gdy przekwitną a ziemia rozmarznie wyprowadzą się do ogrodu. Zostaną tam na wiele lat, gdyż należą do najbardziej wytrwałych i długowiecznych bylin ogrodowych.

A na razie cieszę się ich kolorowymi, malutki kwiatami. W końcu to pier-wiosnki, więc wiosna o kolejny krok bliżej...

Czas na hiacynty...

2010-01-17T01:52:00.000-08:00

W środku zimy, pod zwałami śniegu delikatnie kiełkuje tęsknota za wiosną...

Można umilić sobie czas oczekiwania na wiosnę za oknem wysadzając cebule hiacyntów.

Moje cebule hiacyntów czekały w chłodnej piwniczce, w miejscu suchym i ciemnym. Wypuściły już całkiem pokaźne pączki.

Teraz jest dobry moment by umieścić je w doniczkach z ziemią, delikatnie podlewać, przenieść do ciepłego i widnego miejsca i czekać...

Dzięki hiacyntom wiosna będzie trochę szybciej.

Zima, zima...

2010-01-05T10:50:00.000-08:00

Ciągle zima...

Zima dająca w ogrodzie prawie graficzne obrazy.

Zima otulająca w ciepłą poduszkę wszystkie rośliny.

Zima, dająca ciszę i spokój i ślady łapek tworzących dróżki w ogrodzie.

A dla niektórych naszych domowników pierwsza bardzo dziwna i zimna w łapki zima w życiu...

Święta...

2009-12-25T01:49:00.001-08:00

Biało...

2009-12-19T07:20:00.000-08:00

Śnieg w ogrodzie...

Śnieg na drzewach i krzewach, na główkach bylin, na ławce i na karmniku...

To przyjazny, uspokajający śnieg...

iskrzący się igiełkami, skrzypiący, jeszcze nietknięty, magiczny...

Zupełnie inny niż śnieg posypany solą z piaskiem...

nieprzyjazny, szaro-bury miejski śnieg...

Święta tuż tuż...

2009-12-16T10:59:00.000-08:00

W ogrodzie zima, w domu coraz więcej świątecznych motywów. Jednym z nich jest zrobiona już kilka lat temu własnoręcznie ikona...

Kilka detali:

Twórczego wykorzystania ostatnich przedświątecznych dni Wam życzę!

Suszone pomarańcze

2009-12-07T12:14:00.000-08:00

To właśnie teraz jest ostatni moment by jeszcze ususzyć skrawki pomarańczy, cytryn i innych cytrusów do świątecznych dekoracji!

Cytrusy (najlepiej bezpestkowe) należy pokroić na plasterki o grubości nie więcej niż 1 cm, położyć na kaloryferze na ok 10 dni. Co ważne- na ręczniku, serwetce albo folii, z dala od kocich łapek. Po kilku dniach odwrócić na drugą stronę i już!

To naprawdę nic skomplikowanego a jaki efekt!

Szczególnie pięknie komponują się z grubymi świecami z zatopionymi plasterkami owoców.

Zimowy piękny wilczomlecz

2009-11-29T06:21:00.000-08:00

Wilczomlecz piękny (Euphorbia pulcherrima) doskonale ubarwi szarość grudnia.

W każdym roku ogrodnicy przygotowują nowe odmiany tej wspaniałej rośliny. Poza tradycyjna purpurą można spotkać odmiany różowe, bladoróżowe, kremowe i białe. W tym roku zdecydowałam się na dwie odmiany o niezwykłych różowych liściach- marmurkowych i cieniowanych.
Wilczomlecz piękny zawdzięcza swoje walory dekoracyjne właśnie liściom przykwiatowym, które zachowując typowy kształt stopniowo wybarwiają się inaczej niż zielone leżące niżej listki. Kwiaty natomiast są niewielkie i niepozorne. Wilczomlecz piękny wymaga środowiska o dużej wilgotności. Po kilku tygodniach w suchym mikroklimacie mieszkania, zaczyna tracić dolne liście i stopniowo zamiera. Nie poleca się dalszego przetrzymywania, najprawdopodobniej i tak nie powtórzy już kwitnienia.

Traktujemy go zatem jak czasową, zimową ozdobę, która rozweseli dom w oczekiwaniu na Święta.

Modrzewiowe łamańce...

2009-11-22T12:15:00.000-08:00

Ostatnie dni listopada to czas gubienia igieł przez modrzewie. Strącane wiatremm albo łapkami siedzącego ptaka opadają odsłaniające finezję nagich gałązek.

Wyjątkowo dekoracyjną nawet w zimie odmianą modrzewia japońskiego jest Diana (Larix kaempferi Diana) o pokręconych szeroko rozkładających się gałązkach.

Modrzew Diana zazwyczaj sprzedawany jest jako forma szczepiona na ok. metrowym pniu, co może sugerować jego niewielkie docelowe rozmiary. Wiele baz danych, a za nimi sprzedawcy, podaje fałszywą informację o jego powolnym wzroście. A tymczasem Diana rośnie jak na drożdżach! Ma przynajmniej metrowe przyrosty roczne i szybko staje się rozczochranym dziwnym drzewem, które nie każdemu musi się podobać!

Szczerze mówiąc też jestem zaskoczona, szykuję jej mocniejsze przycinanie, bo inaczej wyrwie się spod kontroli. Poza zaskakująco szybkim wzrostem jest to odmiana godna polecenia, wyjątkowo dekoracyjna zarówno w kompozycjach kilku krzewów, jak i posadzona samotnie.

Nawet zimą wprowadza odrobinę chaosu do ogrodu, co daje zaskakujący efekt!

Zaskakujące jesienne ciemierniki

2009-11-15T02:36:00.000-08:00

Mam kilka ciemierników, różnych gatunków. Zazwyczaj w Polsce są sprzedawane od stycznia gdyż kwitną na przełomie zimy i przedwiośnia. W cieplejszych rejonach Europy zaczynają kwitnienie późną jesienią, kwitną w zimie aż do wiosny. Po ostatnich wilgotnych, ale nie mroźnych dniach zauważyłam, że kilka moich ciemierników szykuje się do kwitnienia!

Wśród nich kilka krzaczków ciemiernika ogrodowego (mieszaniec Helleborus x. hybridus), których duże kwiaty są mieszanką bieli, zieleni i różu wzbogaconej licznymi kropeczkami.

Ciemierniki są doskonałymi długowiecznymi bylinami, polecanymi zwłaszcza do bardziej naturalistycznych ogrodów. Najlepiej czują się na mieszanej rabacie u stóp krzewów, na podłożu żyznym, wilgotnym ale nie przesadnie kwaśnym. Są wystarczająco mrozoodporne, zazwyczaj ich liście zachowują intensywnie zieloną barwę przez całą zimę. Jeśli przygotujemy im zaciszne stanowisko, będą stopniowo tworzyć coraz większe kępy, a wokół roślin matczynych pojawią się kolejne siewki o nowych kolorach kwiatów.

Ciemierniki są sprzedawane w sezonie zimowym, warto kupować rośliny kwitnące aby skomponować własny monochromatyczny lub wielobarwny zestaw kwiatów dzięki którym nawet listopadowy ogród nie będzie szary i ponury!

Wszechogarniająca wilgoć...

2009-11-11T10:03:00.000-08:00

Pada, pada, pada...

Ogród traci kolory, dzień traci godziny, jest szaro i mokro, bardzo mokro...

Na szczęście krople też mogą przynieść odrobinę radości...

Krople na ostatnich, już przemarzniętych, owocach...

Radość dla zmarzniętych ptaków, wiewiórek i dla nas...